tag:blogger.com,1999:blog-45855124466474952532012-03-16T17:23:00.887+07:00นามสกุลหรือตระกูล "อินทวงษ์" เป็นตระกูลเก่าแก่ในภาคเหนือ มีลูกหลานสืบเชื้อสายต่อเนื่องกันมาหลาย เช่น อินทวงษ์, อินทะวงษ์, อินทะวงศ์, อินทวงศ์, อินทะวงค์, อินต๊ะวงค์ เป็นต้น แต่ไม่ว่าจะสะกดอักษรสระอย่างไร ถ้าอ่านว่า อิน+ทะ+วง ก็เป็นตระกูลเดียวกันทั้งหมด ...แต่ไม่ว่าจะสะกดอักษรสระอย่างไร ถ้าอ่านว่า อิน+ทะ+วง ก็เป็นตระกูลเดียวกันทั้งหมด...Thanahttp://www.blogger.com/profile/13630601634693273864noreply@blogger.comBlogger121100tag:blogger.com,1999:blog-4585512446647495253.post-65336172091643574322011-03-14T14:42:00.010+07:002012-02-18T20:49:49.343+07:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://lh4.googleusercontent.com/-aDpoMDXKdFM/TX3GQuzkmfI/AAAAAAAAAE4/C5zV643lRhE/s1600/DSC000431.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" q6="true" src="https://lh4.googleusercontent.com/-aDpoMDXKdFM/TX3GQuzkmfI/AAAAAAAAAE4/C5zV643lRhE/s320/DSC000431.jpg" width="81" /></a></div><strong><span style="color: #000099;"><span style="font-size: medium;">นับจากวันที่ 17 ธันวาคม 2553 เป็นต้นมาจนถึงปัจจุบัน ผู้อ่านเว็บนี้หลายไอพีมาจากสวิสฯอเมริกากรุงเทพฯลำพูนและ77จังหวัดทั่วประเทศไทย และอีกหลายไอพีมาจากหลายประเทศเกือบทั่วโลก<br /><br />ซึ่งถ้าตั้งใจอ่านเรียงลำดับตามหัวข้อ 01, 02, 03... เพียง 10 นาทีกว่าๆก็จะรู้เรื่องราวที่เกิดขึ้นทั้งหมด<br /><br />จึงแน่ใจว่าญาติพี่น้องและผู้ที่เกี่ยวข้องทุกๆท่าน ได้อ่านได้รับรู้ข้อความในบล็อกนี้อย่างครบถ้วนแล้ว<br /><br />คำตอบที่ต้องการทั้งทางโทร.ทางอีเมล์ทางจดหมายก็หลั่งไหลเข้ามาไม่ขาดระยะ<br /><br />ยังขาดและยังรอคำตอบอยู่...<br /><br />1. นิรุทธ์ ปัญญา ตัวแทนป้าทิม<br /><br />2. รณชัย ปัญญา ตัวแทนป้าทิม<br /><br />โดยเฉพาะ ต้องการคำตอบจาก รณชัย มากที่สุดเพราะเป็นต้นเหตุของเรื่องทั้งหมด<br /><br />หลายปีที่ผ่าน...เดินลำพูนตามคำท้าของรณชัย 4-5 ครั้งแล้ว กล้าๆออกไปพบหน่อย อย่าเก่งแต่ในเรื่องที่ไม่ถูกต้องชอบธรรม ดันทุรังไปก็รังแต่จะทำให้เรื่องที่เกิดขึ้นมันขยายบานปลายออกไปอีก<br /><br />ในเมื่อเจอกันซึ่งหน้าเอาเหตุเอาผลมาว่ากันไม่ได้ ก็เจอกันในเน็ทนี่แหละfairดี...ไม่มีใครว่าได้ ว่าใครรังแกใคร...เพราะเปิดเผยให้รู้ทุกๆอย่างแล้ว...<br /><br />อย่าให้เสียชาติเกิดเป็นลูกผู้ชายต้องกล้ารับคำท้ากล้าสู้กับความจริง...<br /><br />กล้าๆหน่อย...ไอ้น้อง!!!</span></span></strong><br /><br /><center><img src="http://upic.me/i/1n/dog0009500.jpg"></center><br /><br /><span style="color: #3333ff; font-family: Verdana, sans-serif; font-size: x-large;"><strong>คลิกอ่านตามลำดับ...จะรู้เรื่องทั้งหมดจ้ะ!!!</strong></span><br /><br /><a href="http://thana-thanawut.blogspot.com/2010/12/blog-post.html">01 ถึง...ผู้เกี่ยวข้องทุกๆคน</a><br /><a href="http://thana-thanawut.blogspot.com/2010/12/02_28.html">02 คำพิพากษา ฉบับเต็ม</a><br /><a href="http://thana-thanawut.blogspot.com/2010/12/03.html">03 ถาม...เจ้าพนักงานที่ดินจังหวัดลำพูน</a><br /><a href="http://thana-thanawut.blogspot.com/2011/01/04.html">04 ถึงป้าทิม และ นายรณชัย ปัญญา</a><br /><a href="http://thana-thanawut.blogspot.com/2011/01/05.html">05 คำถามและข้อข้องใจจาก "ครูแสน"</a><br /><a href="http://thana-thanawut.blogspot.com/2011/01/06.html">06 คำถามจาก คุณ "เสือก" และ คุณ "สันติ"</a><br /><a href="http://thana-thanawut.blogspot.com/2011/01/07.html">07 นุชหวังว่าพี่รินทร์จะยอมรับฟังความคิดเห็นนุชบ้างนะคะ...</a><br /><a href="http://thana-thanawut.blogspot.com/2011/01/08-1-2-3-4-5-6.html">08 เรียนผู้ถือกรรมสิทธิ์ร่วม 1.นางทับทิมฯ 2.นายธนวุฒิฯ 3.นายไตรรัตน์ฯ 4.นายธีระพงษ์ฯ 5.นางจินตนาฯ และ 6.นางนงนุชฯ</a><br /><a href="http://thana-thanawut.blogspot.com/2011/01/09.html">09 คนที่อยู่ก็เอากันไป...เผาเสีย เอากันไป...ฝังเสีย</a><br /><a href="http://thana-thanawut.blogspot.com/2011/01/10.html">10 เพื่อนรัก</a><br /><a href="http://thana-thanawut.blogspot.com/2011/02/11.html">11 ไม่ยอมให้โฉนดแก่ผู้ถือกรรมสิทธิ์ร่วม</a><br /><a href="http://thana-thanawut.blogspot.com/2011/03/12.html">12 กล้าๆหน่อย... ไอ้น้อง!!!</a><br /><br /><center><object height="344" width="425"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/AkErelsYtJw?fs=1&amp;hl=en_US"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/AkErelsYtJw?fs=1&amp;hl=en_US" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object></center><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4585512446647495253-6533617209164357432?l=thana-thanawut.blogspot.com' alt='' /></div>Thanahttp://www.blogger.com/profile/13630601634693273864noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4585512446647495253.post-27981794820077995352011-02-09T15:32:00.007+07:002011-02-14T13:10:15.721+07:00<center><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-4svupQBWtBA/TVjCAzzHaLI/AAAAAAAAAEw/C74Qex5Ov54/s1600/pppp.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" h5="true" src="http://2.bp.blogspot.com/-4svupQBWtBA/TVjCAzzHaLI/AAAAAAAAAEw/C74Qex5Ov54/s1600/pppp.JPG" /></a></div></center><br /><br /><br /><a href="http://www.pamook.com/" target="_blank"><span style="color: orange;">http://www.pamook.com/</span></a><br /><br /><span style="font-size: large;"><strong><span style="color: blue;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma;">ไม่ยอมให้โฉนดแก่ผู้ถือกรรมสิทธิ์ร่วม</span><span style="font-family: Tahoma;"></span></span></strong></span><br /><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">เรียน ท่านที่ให้คำปรึกษา บริษัท ปมุขกฎหมาย จำกัด<br /><br />ปัญหาของผมมีดังนี้ครับ...<br /><br /><strong>ก. ผมถาม เจ้าพนักงานที่ดินจังหวัดลำพูน...</strong><br />ข้อ 5. นางทับทิม อินทวงษ์ และนายรณชัย ปัญญา ให้ปากคำกับพนักงานสอบสวนสถานีตำรวจภูธรอำเภอเมืองลำพูนไว้ว่า ได้เป็นผู้เก็บรักษาโฉนดที่ดินเลขที่ 80902 ไว้และไม่ยอมนำออกมาให้ผู้ถือกรรมสิทธิ์ร่วมคนอื่นๆที่ได้ร้องขอเพื่อเอาไปทำธุรกรรมตามสิทธิ์ที่พึงมีพึงได้ คำถาม...ผู้ถือกรรมสิทธิ์ร่วมจะต้องทำอย่างไรจึงจะเรียกเอาโฉนดดังกล่าวมาได้?<br /><br /><strong>ข.ข้อมูลเพิ่มเติม...</strong><br />นางทับทิมมีบุตร 3 คน ปัจจุบันนางทับทิมอายุ 85 ปี ความจำเสื่อมหลงๆลืมๆ นายรณชัยบุตรคนรองเป็นผู้ดูแล ส่วนนายนิรุทธ์บุตรคนโตอยู่ที่อเมริกาและคนเล็กเสียชีวิตไปแล้ว<br /><br /><strong>ค. ข้อมูลโดยละเอียดอยู่ในเว็บนี้</strong> กรุณาอ่านเรียงตามลำดับหัวข้อ 01, 02, 03, 04...</span><br /><br /><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"><strong>ง. เจ้าพนักงานที่ดินจังหวัดลำพูน ตอบ...</strong><br />ข้อ 5. ตามกฎหมาย เจ้าของรวมมีสิทธิจัดการทรัพย์สินร่วมกัน รวมทั้งมีหน้าที่และความรับผิดอีกหลายอย่างร่วมกัน เว้นแต่จะมีข้อตกลงเป็นอย่างอื่น ดังนั้น หากเจ้าของรวมคนหนึ่งๆ ไม่สามารถใช้สิทธิ ของตนในฐานะเจ้าของร่วมตามสิทธิที่พึงมีพึงได้ตามที่กฎหมายบัญญัติไว้ ก็สามารถยื่นคำร้องต่อศาลเพื่อบังคับให้เป็นตามสิทธินั้นได้<br /><br />* * * <strong>คำถามครับ</strong> * * *<br /><br />1. การยื่นคำร้องต่อศาลเพื่อบังคับให้เป็นตามสิทธินั้น มีขั้นตอนอย่างไรบ้าง ต้องมีทนายและต้องวางหลักทรัพย์ประกันคดีหรือไม่<br /><br />2. ต้องยื่นคำร้องที่ศาลลำพูนหรือที่อื่นๆได้หรือไม่<br /><br />3. ผมเรียกค่าเสียหายจากนางทับทิมหรือบุตรได้หรือไม่<br /><br />4. ค่าใช้จ่ายทั้งหมดที่เกิดขึ้น เรียกคืนจากนางทับทิมหรือบุตรได้หรือไม่<br /><br />ขอแสดงความนับถือ<br />นายธนวุฒิ ดุษฎีปัญจพร<br />3ก.พ.2554<br /><br />* * * * * * * * * *<br /><br /><span style="color: blue; font-size: large;"><strong>คำตอบ...</strong></span><br /><br />1. ให้ทนายความดำเนินการให้ ค่าใช้จ่ายก็ตกลงกันเอาเอง ค่าประกันคดีคงไม่ต้องมี<br /><br />2. ฟ้องที่ศาลที่โฉนดตั้งอยู่ ก็คงเป็นศาลจังหวัดลำพูน<br /><br />3. ถ้าเขาทำให้เกิดความเสียหายก็เรียกร้องได้ ก็ลองเรียกไปในคำฟ้อง บางทีศาลอาจพิจารณาค่าเสียหายให้ตามสมควร<br /><br />4. ก็แล้วแต่ดุลยพินิจของศาลครับ<br /><br />ผู้แสดงความคิดเห็น sa วันที่ตอบ 2011-02-09 10:27:43<br />IP : 182.52.28.209<br /><br />* * * * * * * * * *</span><br /><br /><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"><strong>ถามอีกครั้งครับ...</strong><br /><br />นางทับทิมมีบุตร 3 คน ปัจจุบันนางทับทิมอายุ 85 ปี ความจำเสื่อมหลงๆลืมๆ นายรณชัยบุตรคนรองเป็นผู้ดูแล ส่วนนายนิรุทธ์บุตรคนโตอยู่ที่อเมริกาและคนเล็กเสียชีวิตไปแล้ว<br /><br />เราจะฟ้องใครครับ หรือฟ้องทั้ง 3 คน<br /><br />* * * * * * * * * *<br /><br /><strong><span style="color: blue;">คำตอบ...</span></strong><br /><br />เมื่อนายรณชัย ยอมรับว่าตนยึดถือโฉนดไว้ ก็ฟ้องเขาคนเดียวได้ และควรร้องศาลให้มีการแบ่งปันให้ผู้มีกรรมสิทธิ์ร่วมทุกคน ถ้าไม่มีเงื่อนไขอื่นกำหนดไว้ ก็ต้องแบ่งให้ผู้มีกรรมสิทธิ์ร่วมคนละเท่าๆกัน คนอยู่อเมริกาก็สามารถมอบอำนาจให้ผู้อื่นทำแทนได้ ส่วนคนตายก็ให้ทายาททำแทน เมื่อแบ่งปันกันหรือแยกโฉนดที่ดินเป็นของแต่ละรายแล้ว ปัญหาต่างๆคงหมดไป<br /><br />ผู้แสดงความคิดเห็น sa วันที่ตอบ 2011-02-09 20:27:51<br />IP : 125.26.113.215<br /><br />* * * * * * * * * *</span><br /><br /><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"><strong>ขอบพระคุณครับ</strong><br /><br />ถามต่ออีกนิด...<br /><br />เป็นไปได้ไหม? ถ้านายรณชัยจะอ้างว่า ได้มอบโฉนดให้แม่(นางทับทิม)ไปแล้ว เพื่อปัดให้พ้นตัว<br /><br />* * * * * * * * * *<br /><br /><strong><span style="color: blue;">คำตอบ...</span></strong><br /><br />?????</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4585512446647495253-2798179482007799535?l=thana-thanawut.blogspot.com' alt='' /></div>Thanahttp://www.blogger.com/profile/13630601634693273864noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4585512446647495253.post-39001636995228625882011-01-18T11:31:00.013+07:002011-01-26T07:11:45.473+07:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_DsE9SM0aANg/TTV-DwCeeLI/AAAAAAAAAEE/VDeUMgKSQa8/s1600/dog0009500.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" n4="true" src="http://2.bp.blogspot.com/_DsE9SM0aANg/TTV-DwCeeLI/AAAAAAAAAEE/VDeUMgKSQa8/s1600/dog0009500.jpg" /></a></div><br /><center><object height="390" width="480"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/AkErelsYtJw?fs=1&amp;hl=en_US"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/AkErelsYtJw?fs=1&amp;hl=en_US" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="390"></embed></object></center><br /><br /><span style="color: blue; font-size: x-large;"><strong>"หน้าด้าน"</strong></span><br /><br />"หน้าด้าน" เป็นคำผสม มาจากคำว่า "หน้า" ซึ่งหมายถึงอวัยวะส่วนบนหัว ในที่นี้ยกมาเฉพาะแต่หนังหน้า รวมกับคำว่า "ด้าน" ซึ่งหมายถึงทนทาน ทนต่อคำพูดด่าเสียดแทง เหยียดหยาม อย่างไม่อายใคร เมื่อผสมคำแล้วจะได้ความหมายว่า "หนังหน้าที่มีความทนทานต่อแรงกระทบภายนอก"<br /><br />อนึ่ง หน้าด้านไม่ได้ใช้กับคนที่มีหนังหน้าแข็งแรงต่อการเอาอะไรไปกระทบแรงๆ เช่น teen หน้าด้านก็อาจแตกได้<br /><br />"หน้าด้าน" คำนี้มักใช้กับผู้ที่มีต่อมยางอายน้อยเป็นพิเศษจนถึงไม่มีเลย ดังนั้น "หน้าด้าน" จึงเป็นเหมือนคำที่ใช้กล่าวชม(ด่า?)ว่าคนผู้นั้นมีหนังหน้าที่ทนทาน ต่อแรงกระแทก ทั้งทางคำพูุดและการกระทำ<br /><br />ระดับ "หน้าด้าน"<br /><br />"กระเบื้องอย่างหนา" นี่คือระดับความหน้าด้านที่สุดยอดมากๆ เพราะไม่ฟังคำด่าอะไรทั้งสิ้น และทำตามใจตัวเอง ลักษณะของคนที่หน้าด้านระดับนี้ก็คือ เขาจะไม่ฟังสิ่งที่ขัดใจตัวเองทั้งสิ้น และจะทำทุกๆอย่างตามใจตัวเอง ชนิดที่ว่าไปฆ่าคนตายมาแล้วก็ยังไม่ไปมอบตัว แถมยังเดินเชิดหน้าในที่สาธารณะอีก ตัวอย่างที่เห็นได้ชัด...เอ่อ..ใครๆก็รู้ว่ะ!<br /><br />"ยางรถเกราะ" นอกจากจะหนาแล้ว ก็ยังเหนียวอีก คนพวกนี้นอกจากจะมีคุณสมบัติคล้ายๆกระเบื้องอย่างหนาแล้ว ก็ยังเก่งในด้านการหาคำโต้เถียงและกฎหมู่มาใช้ นอกจากนี้ยังสามารถแก้กฎได้อย่างรวดเร็ว หรือใช้ช่องว่างในกฎเดินลอดออกมาหน้าตาเช้ยเฉย ตัวอย่างที่เห็นได้ชัด...เอ่อ...ใครๆก็รู้ว่ะ!<br /><br />"หนังแรด" คือพวกที่แทงไม่เข้า หรือแทงเข้าก็เอาไม่ออก พวกนี้ปกติจะไม่สะทกสะท้าน แต่ถ้าใครแถกมันเข้าจังๆ มันก็จะเล่นงานคนที่แถกชนิดเอาให้ตาย(ถึงได้เอาไม่ออกไง) ตัวอย่างที่เห็นได้ชัด...เอ่อ...ใครๆก็รู้ว่ะ!<br /><br /><br /><table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"><tbody><tr><td style="text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_DsE9SM0aANg/TTUauUPCf8I/AAAAAAAAADg/wLwyR-Zk9DE/s1600/DSC0019811500.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"><img border="0" n4="true" src="http://1.bp.blogspot.com/_DsE9SM0aANg/TTUauUPCf8I/AAAAAAAAADg/wLwyR-Zk9DE/s1600/DSC0019811500.jpg" /></a></td></tr><tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;">ภาพหมู่ นร.ม.6ข. ปีการศึกษา2505 (รุ่น14) โรงเรียนเมธีวุฒิกร</td></tr></tbody></table><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_DsE9SM0aANg/TTUbUzWLB3I/AAAAAAAAADk/7wiruCoRIg4/s1600/younggg.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" n4="true" src="http://3.bp.blogspot.com/_DsE9SM0aANg/TTUbUzWLB3I/AAAAAAAAADk/7wiruCoRIg4/s1600/younggg.jpg" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_DsE9SM0aANg/TTUcd-rBfQI/AAAAAAAAADo/J-cbtuXljcI/s1600/r01.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" n4="true" src="http://3.bp.blogspot.com/_DsE9SM0aANg/TTUcd-rBfQI/AAAAAAAAADo/J-cbtuXljcI/s1600/r01.JPG" /></a></div>  &nbsp; <br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">หวัดดี อั้ยหนั่น ปั๋นญาอ่อน</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">ยังจำและคิดถึงเพื่อนที่รู้ใจเสมอว่ะ</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">จ๋ำดั้ยบ่...ตอนพักเที่ยงเหลือซาวห้าตังค์ซื้อไอติมผลัดกันดูดคนละที...</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">ตอนนี้คิดถึงตอนนั้น จะอวกว่ะ ไม่รู้กินเข้าไปได้อย่างไร คงหิวมั้ง เพราะอดข้าวกลางวัน</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">ไงเพื่อนซำบายดีเรอะ มีเมียมีลูกกี่คนแล้ว เมียสวยมั้ย อิอิ...</span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">ก็ตั้งใจ แก่แล้วจะกลับบ้านเฮา แต่ไม่อยู่ที่ลำพูน จะไปอยู่เชียงใหม่</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">เคยเล่าให้ฟัง...ตอนเรียนจบรับปริญญาใหม่ๆ คุณพ่อให้ของขวัญที่ดินที่เชียงใหม่ 15 ไร่ติดถนนใหญ่ ตอนนั้นไม่เจริญเหมือนตอนนี้</span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">คุณพ่อซื้อไว้ตั้งแต่ปี 2513 หรือ 2514 ก็ไม่แน่ใจ ไร่ไม่ถึงหมื่นด้วยซ้ำ ตอนนี้เห็นที่ข้างๆยกขายกันไร่ละ 3 ล้านกว่าๆ</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">มีคนเสนอแล้ว แต่ตั้งใจจะแบ่งขาย <metricconverter productid="10 ไร่" w:st="on">10 ไร่</metricconverter> เหลือไว้ <metricconverter productid="5 ไร่" w:st="on">5 ไร่</metricconverter></span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">เอาเงินที่ได้ปลูกบ้านหลังเล็กๆตรงกลาง แล้วติดจานดาวเทียม เล่นคอมฯให้สบายอุราไปเลย...</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TH; mso-fareast-font-family: &quot;Times New Roman&quot;; mso-fareast-language: EN-US;">อิจฉามั๊ย</span><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_DsE9SM0aANg/TTUcy9ScMxI/AAAAAAAAADs/zMR35WteNCc/s1600/r02.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" n4="true" src="http://4.bp.blogspot.com/_DsE9SM0aANg/TTUcy9ScMxI/AAAAAAAAADs/zMR35WteNCc/s1600/r02.JPG" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_DsE9SM0aANg/TTUc4ldlN3I/AAAAAAAAADw/pi-SOrYC8Jo/s1600/r03.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" n4="true" src="http://1.bp.blogspot.com/_DsE9SM0aANg/TTUc4ldlN3I/AAAAAAAAADw/pi-SOrYC8Jo/s1600/r03.JPG" /></a></div><br /><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">คุณ อิอิ...</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">คุณนี่ร้ายกาจ กำลังวางแผนยุให้พี่น้องฆ่ากันนะครับ</span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">นับประสาอะไรจะเอาทั้งแนว ก็ขนาดขอเพียงนิดหน่อยยังเป็นปัญหาคารา-คาซังกันอยู่เลย</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">ถ้าผมทำตามคุณ ก็ทำได้นะครับเพราะผมก็ถือกรรมสิทธิ์ร่วม</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">แต่มันเจาะจงเกินไป แล้วจะทำอะไรจะไปไหนมาไหนคงไม่สะดวก คิดว่าเขาคงไม่เอาผมไว้หรอก</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">อะไรไม่ว่า ผมจะต้องจ้างมือปืนให้มาคุ้มกันผมอีก</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">ไม่เอา...ไม่เอา...</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TH; mso-fareast-font-family: &quot;Times New Roman&quot;; mso-fareast-language: EN-US;">เลอะเทอะ...เลอะเทอะ...</span><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_DsE9SM0aANg/TTUdHLsVwPI/AAAAAAAAAD0/kAS6BFbOojc/s1600/r04.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" n4="true" src="http://2.bp.blogspot.com/_DsE9SM0aANg/TTUdHLsVwPI/AAAAAAAAAD0/kAS6BFbOojc/s1600/r04.JPG" /></a></div><br /><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">คุณ </span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">"<span lang="TH">เวร</span>" <span lang="TH">ครับ</span></span><br /><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">ผมยอมรับ ทำยังไงได้ หวังพึ่งกฎหมายก็ต้องเย็นใจ-ใจเย็นอย่างนี้แหละ</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">แต่ก็ไม่แน่...</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">คนเรามันมีขีดความทนได้ระดับหนึ่ง</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">ปล่อยไปตามเวรตามกรรมครับ</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">ให้มันเป็นเรื่องของอนาคต</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TH; mso-fareast-font-family: &quot;Times New Roman&quot;; mso-fareast-language: EN-US;">ซึ่งเราก็ไม่รู้ล่วงหน้าซะด้วย</span><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_DsE9SM0aANg/TTUZSllSn4I/AAAAAAAAADc/qY60f_ILFlo/s1600/r05.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" n4="true" src="http://4.bp.blogspot.com/_DsE9SM0aANg/TTUZSllSn4I/AAAAAAAAADc/qY60f_ILFlo/s1600/r05.JPG" /></a></div><br /><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">สวัสดีครับ คุณ"ขอชม"</span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">ขอบคุณครับ...แต่ผมชอบให้"ติ"มากกว่า</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">อะไรไม่ถูกไม่ควรก็ติได้เลย </span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">welcome…welcome…<span lang="TH"></span></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span style="color: #222222; font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"><a href="http://sites.google.com/site/eastnorthhh/khxkhid-di-di" target="_blank"><strong><span lang="TH" style="color: #2288bb; font-family: Tahoma; text-decoration: none; text-underline: none;">คลิกที่นี่...ประวัติย่อๆของผมอยู่ในบทความนี้ครับ</span></strong></a></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span style="color: #222222; font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"><a href="http://sites.google.com/site/eastnorthhh/hna-xan-hna-suksa-7" target="_blank"><strong><span lang="TH" style="color: #2288bb; font-family: Tahoma; text-decoration: none; text-underline: none;">คลิกที่นี่...เรื่องนี้ให้เก็บเอาไปคิดเป็นการบ้าน</span></strong></a></span><br /><br /><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span style="color: #222222; font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"><a href="http://sites.google.com/site/fasttfoodd/home" target="_blank"><strong><span lang="TH" style="color: #2288bb; font-family: Tahoma; text-decoration: none; text-underline: none;">คลิกที่นี่...ถ้าอยากเห็นขุมนรก</span></strong></a></span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></div><br /><center><object height="344" width="425"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/y5HTH2XJVnM?fs=1&amp;hl=en_US"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/y5HTH2XJVnM?fs=1&amp;hl=en_US" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object></center><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_DsE9SM0aANg/TTUh6xLsZ2I/AAAAAAAAAD8/3Le2bITCzo4/s1600/r06.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" n4="true" src="http://2.bp.blogspot.com/_DsE9SM0aANg/TTUh6xLsZ2I/AAAAAAAAAD8/3Le2bITCzo4/s1600/r06.JPG" /></a></div><br /><span style="font-family: Tahoma;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TH; mso-fareast-font-family: &quot;Times New Roman&quot;; mso-fareast-language: EN-US;">ขอบคุณ...ยินดีจ้าดนักเน้อ คุณ อิอิ</span></span><br /><br /><span style="font-family: Tahoma;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TH; mso-fareast-font-family: &quot;Times New Roman&quot;; mso-fareast-language: EN-US;">ความคิดเห็นยังมีอีกครับ คลิกที่ลิ้งค์ด้านล่าง...ความคิดเห็น</span></span><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4585512446647495253-3900163699522862588?l=thana-thanawut.blogspot.com' alt='' /></div>Thanahttp://www.blogger.com/profile/13630601634693273864noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4585512446647495253.post-86586567545266084742011-01-16T15:23:00.021+07:002011-01-17T20:23:24.992+07:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_DsE9SM0aANg/TTKqCsNq4cI/AAAAAAAAADA/rN9n9KnawZk/s1600/original_Y6323126-5.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" n4="true" src="http://4.bp.blogspot.com/_DsE9SM0aANg/TTKqCsNq4cI/AAAAAAAAADA/rN9n9KnawZk/s320/original_Y6323126-5.jpg" width="284" /></a></div><br /><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span style="font-size: large;"><strong><span style="color: blue;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma;">คนที่อยู่ก็เอากันไป...เผาเสีย - เอากันไป...ฝังเสีย</span><span style="font-family: Tahoma;"></span></span></strong></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt; mso-ansi-font-size: 12.0pt;">ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ก็จะย้อนกลับไปปี พ.ศ.2504หรือ2505</span><span lang="TH" style="font-family: Tahoma;"> </span><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt; mso-ansi-font-size: 12.0pt;">ท่านพระมหาอินทรวัดชัยมงคล ท่านพระอาจารย์ที่สอนภาษาอังกฤษให้ "ดิไซ้"รณชัย...ตอนเป็นนักเรียน ก็คงจะเรียกมาอบรมสั่งสอนแล้วเทศนาให้ฟังกัน...</span><span style="font-family: Tahoma;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt; mso-ansi-font-size: 12.0pt;">ญาติโยมทั้งรุ่นเดอะรุ่นใหญ่รุ่นเล็กทั้งหลายเอ๋ย... สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงตรัสไว้ว่า</span><span lang="TH" style="font-family: Tahoma;"> </span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">"<span lang="TH">ในบรรดาคนที่มีความสุขที่สุดในโลก ต้องนับฉันเข้าไว้ด้วย </span>1 <span lang="TH">คน</span>"</span><span style="font-family: Tahoma;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">อะไร คือนิยามความสุขที่แท้จริงของมนุษย์?</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">ความสุขในนิยามอย่างพระพุทธองค์ หาได้เกี่ยวกับความมีหรือไม่มีสิ่งอันใดไม่</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">?</span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">และ ความไม่มีนั่นแหละ...กลับเป็นต้นทาง เป็นท่ามกลางและเป็นที่สุดของความสุขอันนิรันดร ที่ไม่มีสิ่งใดจะมาพรากจากเราไปได้เลย...</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">คำสอนโดยสรุปของพระพุทธองค์นั้นสรุปอยู่ในประโยคที่ว่า </span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">"<span lang="TH">สิ่งทั้งหลายทั้งปวงไม่ควรยึดถือว่าเป็นตัวเรา-ของเรา</span>"</span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">สิ่งทั้งหลายทั้งปวงนี้หมายถึงอะไรบ้าง</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">? <span lang="TH">ก็หมายถึงทุกสิ่งทุกอย่างไม่เว้นสิ่งใด โดยเฉพาะสิ่งที่เป็นชีวิตจิตใจของเราเองก็ยึดถือไม่ได้ ยิ่งเป็นทรัพย์สมบัติ บุตร ภรรยา หรือสามีก็ยิ่งยึดถือไม่ได้</span></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">ทำไมจึงยึดถือไม่ได้ ก็ในเมื่อมันเป็นตัวเรา-ของเรา ไม่ได้เป็นของคนอื่นนี่นา</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">?</span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">ซึ่งเหตุที่ยึดถือไม่ได้ก็เพราะ แท้จริงสิ่งทั้งหลายนั้นมันเป็นเพียง </span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">"<span lang="TH">สิ่งที่ธรรมชาติปรุงแต่งสร้างสรรค์ขึ้นมาตามเหตุตามปัจจัยเพียงชั่วครู่ชั่วยามเท่านั้น</span>" <span lang="TH">หาได้เป็นสิ่งที่เที่ยงแท้ถาวรหรือตั้งอยู่ตลอดไปตามที่เราต้องการไม่</span></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">เมื่อสิ่งที่เรารัก เราพอใจยังคงอยู่กับเรา เราก็ยังพอที่จะมีความสุขอยู่บ้าง แต่พอสิ่งที่เรารัก เราพอใจนั้นเปลี่ยนแปลงไป หรือพลัดพรากจากเราไปตามเหตุตามปัจจัยของมัน ซึ่งเราก็ไม่สามารถห้ามมันได้ ก็จะทำให้ตัวเราที่ไปยึดถือนั้นเป็นทุกข์ตามไปด้วย ถ้ารักน้อยก็ทุกข์น้อย ถ้ารักมากก็ทุกข์มาก ถ้ารักหมดชีวิตก็เป็นทุกข์หมดชีวิตเหมือนกัน</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">อย่างเช่นถ้าสิ่งที่เรารักยิ่ง หรือคนที่เรารักมากได้จากเราไปอย่างไม่มีวันหวนกลับ เราก็ย่อมที่จะมีความเศร้าโศกเสียใจอย่างใหญ่หลวง จนกินไม่ได้ นอนไม่หลับ หรือแทบจะฆ่าตัวตายก็ได้ ถ้าสิ่งนั้นเรารักมากจนหมดชีวิต</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">หรือถ้าเราแก่เฒ่าลง ความแก่ชราของร่างกายย่อมเป็นที่น่ารังเกียจทั้งแก่ตัวเราเองและแก่ผู้อื่น คนที่แก่เฒ่าจึงมีแต่ความเศร้าซึม ที่เรียกว่าเป็นโรคซึมเศร้า</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">หรือคนที่เจ็บป่วยหรือพิกลพิการตาบอด หูหนวก ที่นอนซมอยู่ มีทุกข์ทางกายอยู่ มีความยากลำบากทางกายอยู่ ก็ย่อมที่จะมีความทุกข์ตรม หรือเศร้าใจ หรือเบื่อหน่ายชีวิต</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">หรือแม้คนที่รู้ตัวว่าจะต้องตายในเร็ววัน ก็ย่อมที่จะเศร้าโศกเสียใจอย่างยิ่ง ที่ต้องพลัดพรากจากทุกสิ่งที่รักที่พอใจไปอย่างไม่มีวันได้กลับมาอีก เป็นต้น</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">หรืออย่างน้อย ถ้าสิ่งที่รักยังไม่จากเราไป มันก็ทำให้เราต้องเป็นห่วง กังวล เครียด หรือต้องลำบากคอยติดตามดูแลรักษาอยู่เสมอ ซึ่งนั่นก็ทำให้เราต้องเกิดความทุกข์เล็กๆน้อยอยู่เสมอ</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">อีกทั้งถ้ายังต้องทำงานมากขึ้นเพื่อหาทรัพย์มาเลี้ยงดูสิ่งที่เรารัก ก็ทำให้เพิ่มความเหนื่อยยากให้มากขึ้นอีก ถ้าเพียงกินน้อยใช้น้อยก็ยังไม่ต้องเหนื่อยยากเท่าไร แต่ถ้าสิ่งที่เรารักกินมากใช้มากเกินความจำเป็น ก็ทำให้เราต้องเหนื่อยยากมากขึ้น</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">บางทีถ้าบำรุงบำเรอสิ่งที่เรารักไม่เป็นที่พอใจ สิ่งที่เรารักก็อาจจะจากเราไปได้ จึงทำให้เราต้องทำในสิ่งที่ผิดกฎหมาย ผิดศีลธรรม อันเป็นเหตุให้ถูกโทษหรือสังคมประณาม ซึ่งก็ทำให้ต้องมีความทุกข์ใจมากขึ้นอีก</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">ความทุกข์นั้นก็มีทั้งอย่างรุนแรง คือทำให้เศร้าโศก เสียใจ ทุกข์ทรมานใจ ร้อนใจ และอย่างกลางๆคือเครียด กลุ้มใจ หนักใจ กระวนกระวายใจ เบื่อหน่ายไม่สบายใจ</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">รวมทั้งอย่างบางๆคือเป็นเพียงความหงุดหงิดรำคาญใจ หรือไม่สงบ ขุ่นมัว ไม่แจ่มใส ว้าวุ่นใจ ลังเลสงสัย และความฟุ้งซ่านจนน่ารำคาญ รวมทั้งความหดหู่เซื่องซึม</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">ซึ่งปรกติในวันหนึ่งๆนั้นเราจะถูกความทุกข์ชนิดบางๆนี้ครอบงำอยู่เกือบจะทั้งวัน และที่เหลือส่วนมากก็จะมีอย่างกลางๆเกิดขึ้นอยู่เรื่อยๆ ซึ่งเราก็คงพอทนกันได้</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">ส่วนความทุกข์ที่รุนแรงนั้นนานๆจึงจะเกิดขึ้น ถ้าความทุกข์ที่รุนแรงเกิดขึ้นบ่อยๆหรือนานๆ ตลอดทั้งวันเราก็คงเป็นบ้าตายกันไปหมดแล้ว</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">ซึ่งความทุกข์ทั้งหมดนี้ล้วนมีสาเหตุมาจากความยึดถือว่ามีตัวเรา-ของเราทั้งสิ้น คือเพราะมีความรัก และมีของรักจึงได้มีทุกข์ และในทางตรงกันข้าม ถ้าไม่มีความรักใดๆและไม่มีของรัก ก็จะไม่มีทุกข์ ซึ่งจิตที่ไม่มีทุกข์นั้นเราก็รู้กันอยู่แล้วว่ามันรู้สึกอย่างไร ซึ่งมันก็ตรงข้ามกับความรู้สึกที่เป็นทุกข์ คือสงบ เย็น เบา ปลอดโปร่ง แจ่มใส ซึ่งในทางศาสนาจะเรียกว่า นิพพานนั่นเอง</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">บางคนอาจกล่าวว่า </span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">"<span lang="TH">จริงอยู่ที่ว่า </span>‘<span lang="TH">สิ่งที่รักทำให้เกิดความทุกข์</span>’ <span lang="TH">แต่จะทำอย่างไรได้ ในเมื่อสิ่งที่รักนั้นมันให้ความสุขแก่เรา และเราก็ติดใจหลงใหลในความสุขนั้นเสียแล้วจนห้ามใจไม่ได้ ถึงจะมีความทุกข์ตามมามากมายในภายหลังก็ยอมรับได้ ซึ่งก็คงจะดีกว่าถ้าไม่มีสิ่งที่รักหรือไม่มีความรัก ชีวิตก็คงจะแห้งเหี่ยวหรือเป็นทุกข์มากกว่าการที่เราต้องพลัดพรากจากสิ่งที่เรารักนั้นไปเป็นแน่ ใช่หรือไม่</span>? "</span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">ถ้าใครคิดว่า </span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">"<span lang="TH">ยอมเป็นทุกข์เพื่อแลกกับความสุขจากการมีความรัก</span>" <span lang="TH">ก็เป็นสิทธิ์ของเขา แต่ถ้าใครคิดว่ามันไม่คุ้มกันกับการที่มีความสุขเพียงเล็กน้อย แต่ต้องมีความทุกข์อย่างมากมายเป็นผล ก็ลองมาศึกษาวิธีการเอาชนะความรักนี้ดู เผื่อบางทีเราอาจจะอยู่เหนืออำนาจของความรักได้ ไม่เป็นทาสของความรัก ให้ความรักมันกดขี่ ข่มเหง บีบคั้น หรือใช้ทำงานหนักเหมือนกับเป็นทาสผู้ซื่อสัตย์ที่น่าสงสารได้</span></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">มนุษย์ทุกคนเกิดมาแล้วก็เป็นธรรมดาที่ชีวิตต้องการความสุข ซึ่งความสุขก็เกิดขึ้นได้จากการเห็นรูป</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">, <span lang="TH">ฟังเสียง</span>, <span lang="TH">ดมกลิ่น</span>, <span lang="TH">ลิ้มรส</span>, <span lang="TH">สัมผัสทางผิวกาย</span>, <span lang="TH">และคิดนึกทางจิตใจ</span></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">แต่ถ้าจะสรุปแล้วความสุขของโลกก็มีอยู่ ๓ ประเภท คือ (๑) เรื่องกาม คือสุขจากเรื่องของสวยของงาม น่ารักน่าใคร่ น่าพอใจทั้งหลาย โดยมีจากเพศตรงข้ามเป็นสิ่งสูงสุด (๒) เรื่องกิน ซึ่งหมายถึงเรื่องวัตถุที่ไม่ใช่กาม แต่เป็นปัจจัยในการดำรงชีวิต เช่น วัตถุเครื่องใช้ ทรัพย์สิน เงินทอง บ้าน ที่ดิน รถยนต์ เฟอร์นิเจอร์ เครื่องประดับ เครื่องไม้เครื่องมือต่างๆ เป็นต้นและ (๓) เรื่องเกียรติ คือเรื่องเกียรติยศ ชื่อเสียง ความเด่นดัง ความมีอำนาจ</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">สิ่งทั้ง ๓ คือ กาม กิน เกียรติ นี้เรียกว่าเป็นวัตถุนิยม คือเป็นที่ตั้งของความนิยมชมชอบของคนทั้งหลายในสังคม ผู้คนทั้งหลายล้วนแสวงหาความสุขจากวัตถุนิยมเหล่านี้ คนที่เป็นคนดีก็แสวงหาในทางที่ดี ส่วนคนที่ชั่วก็แสวงหาในทางที่ชั่ว บางคนก็แสวงหาทั้งในทางทีดีและชั่วปะปนกัน การแสวงหาในทางทีดีก็คือไม่เอาเปรียบเบียดเบียนผู้อื่น ทำให้ผู้อื่นเป็นสุข ส่วนในทางที่ชั่วก็คือเอาเปรียบเบียดเบียนผู้อื่น ทำให้ผู้อื่นเดือดร้อนเป็นทุกข์</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">วัตถุนิยมทั้งหลายนี่เองที่เป็นสิ่งที่ให้ความสุขและทำให้เราเกิดความรัก ความพอใจ และลุ่มหลงติดใจอย่างยิ่ง ซึ่งการที่จะเอาชนะความรักความพอใจในสิ่งเหล่านี้ได้ก็ต้องใช้แรงดันกับแรงดึง ซึ่งแรงดันก็คืออำนาจที่จะผลักให้เราออกไปจากความติดใจหลงใหลในสิ่งที่รักที่เป็นวัตถุนิยม ส่วนแรงดึงก็คืออำนาจที่จะดึงเราให้ไปรักหรือพอใจในสิ่งอื่นที่ให้ความสุขเหมือนกันแต่ว่าไม่มีทุกข์ ไม่มีโทษเหมือนกับสิ่งที่รักหรือวัตถุนิยม</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">สิ่งที่จะเป็นแรงดันนั้นก็คือทุกข์และโทษจากที่ได้บรรยายไปแล้วตอนต้น ซึ่งเราจะต้องหมั่นพิจารณาให้มากอยู่เสมอ จนจิตเกิดความเบื่อหน่ายต่อความสุขจากวัตถุนิยม หรือกลัวต่อทุกข์และโทษของมันทั้งที่อาจจะกำลังเกิดอยู่จริง และหรือที่จะต้องเกิดขึ้นในอนาคตอย่างแน่นอน</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">ส่วนแรงดึงนั้นก็คือความสุขที่ดีกว่า หรือมีทุกข์ มีโทษน้อยกว่า โดยเริ่มจากการละเว้นเรื่องกามก่อน เพราะมีโทษมากกว่าเรื่องกิน คือให้พิจารณาเห็นโทษจากการมีคู่ หรือมีคนรัก หรือจากการมีเพศสัมพันธ์ให้มาก เช่น ถึงได้คู่ครองดีก็ต้องมีภาระมากขึ้น ทำงานหนักมากขึ้น ต้องทนอยู่ด้วยกันไปจนตลอดชีวิตเพราะความรักจางคลายลงไปแล้ว ต้องลำบากในการมีลูก ในการเลี้ยงดูลูก ต้องเอาใจคู่ครองหรือครอบครัวของคู่ครอง เป็นต้น แต่ถ้าได้คู่ครองไม่ดีก็ต้องเครียด ต้องปวดหัว ต้องเป็นทุกข์ ต้องทะเลาะเบาะแว้ง ซึ่งอาจจะทำร้าย หรือนำโรคร้ายแรงมาให้เราได้ เป็นต้น</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">เมื่อเห็นทุกข์และโทษจากเรื่องกามแล้วก็ไปแสวงหาความสุขจากเรื่องกิน หรือเรื่องวัตถุสิ่งของที่ไม่ใช่เรื่องกามแทน ที่มีโทษน้อยกว่า เช่น สะสมวัตถุสิ่งของที่ชื่นชอบ ปลูกต้นไม้ ปลูกผักสวนครัว เลี้ยงสัตว์เลี้ยง วาดรูป เขียนหนังสือ ฝึกซ่อมเครื่องใช้ต่างๆ หรือรับจ้างทำงานพิเศษที่ตนเองถนัด หรือคิดค้นประดิษฐ์สิ่งที่เป็นประโยชน์ เป็นต้น หรือใครที่ยังเป็นนักเรียนนักศึกษาหรือทำหน้าที่การงานอยู่ ก็มุ่งมั่นอยู่แต่ในเรื่องการเรียน หรือการทำงานโดยไม่สนใจเรื่องเพศตรงข้ามก็ยิ่งดี ก็จะทำให้หลุดพ้นจากเรื่องกามได้โดยง่าย</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">แต่เรื่องกินก็ยังมีโทษ เช่น ทำให้ห่วงกังวลกลัวจะสูญหาย หรืออาจจะไม่ได้ผลดังที่เราคาดหวังไว้ก็ได้ หรือถ้าเกิดความสูญเสียไปเราก็ยังเป็นทุกข์ หรืออาจเกิดความเบื่อหน่ายขึ้นมาก็ได้ หรือเมื่อเราต้องจากมันไปเราก็ยังเป็นทุกข์อยู่ดี เป็นต้น</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">และเมื่อเห็นโทษของเรื่องกินแล้วก็ให้เปลี่ยนมาแสวงหาความสุขจากเรื่องเกียรติแทน คือ การสร้างคุณงามความดีให้สังคมยกย่อง เช่น ถ่ายทอดวิชาความรู้ที่ตนเองมีแก่คนด้อยโอกาส ช่วยเหลือคนตกทุกข์ได้ยาก อุทิศตนเพื่อสังคม ถนนรนแคมที่มันมีอยู่แล้วก็เปิดก็อนุญาตให้คนเดินผ่านเข้าออกได้สะดวกสบาย เป็นต้น ซึ่งก็จะทำให้จิตหลุดพ้นจากเรื่องกินได้</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">แต่เรื่องเกียรติก็ยังมีโทษ เช่น อาจไม่ได้มีคนยกย่องเสมอไป ถ้าเกิดถูกคนกลั่นแกล้งนินทาว่าร้ายก็อาจทำให้ถูกสังคมดูหมิ่นดูแคลนได้ และแม้ความมีเกียรติก็ต้องขึ้นอยู่กับค่านิยมของสังคม ดังนั้นแน่นอนว่าในอนาคตสังคมก็ย่อมที่จะลืมเลือน แล้วเราก็ต้องกลายเป็นคนต่ำต้อยด้อยเกียรติขึ้นมาทันที แล้วเราก็ต้องเป็นทุกข์อีกจนได้ และถ้าเราจะตายเราก็ยังเป็นทุกข์อยู่อีกนั่นเอง เป็นต้น</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">แล้วอะไรที่จะดึงเราให้หลุดพ้นจากอำนาจของเรื่องเกียรติได้</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">?</span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">คำตอบก็คือ </span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">"<span lang="TH">ปัญญา ศีล สมาธิ</span>"</span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">ซึ่งเมื่อกล่าวโดยสรุปแล้ว ปัญญาก็คือ ความรอบรู้เรื่องการดับทุกข์ โดยมีหัวใจอยู่ที่ความเข้าใจว่า </span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">"<span lang="TH">แท้จริงมันไม่มีตัวเราอยู่จริง</span>"</span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">ส่วนศีลก็คือการรักษากายกับวาจาของเราไม่ให้ไปเบียดเบียนผู้อื่น</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">ส่วนสมาธิก็คืออาการที่จิต </span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">"<span lang="TH">ไม่มีความยึดถือว่ามีตัวเราอยู่อย่างมั่นคง</span>"</span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">ซึ่ง </span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">"<span lang="TH">ปัญญา ศีล สมาธิ</span>"<span lang="TH"> นี้สามารถทำให้จิตหลุดพ้นจากอำนาจของความสุขจากวัตถุนิยมทั้งหลายได้อย่างถาวรเลยทีเดียว</span></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">จุดสำคัญอันดับแรกก็คือ เราจะต้องมีความเข้าใจให้ถูกต้องเสียก่อนว่า ความจริงแล้วร่างกายและจิตใจทั้งของเราและของผู้อื่น รวมทั้งของสิ่งที่มีชีวิตทั้งหลายนี้ เป็นเพียง </span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">"<span lang="TH">สิ่งที่ถูกปรุงแต่งหรือสร้างขึ้นมาจากเหตุปัจจัยหลายๆอย่างเท่านั้น</span>"</span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">ดังนั้นเมื่อมันเป็นสิ่งที่ถูกปรุงแต่งสร้างสรรค์ขึ้นมา มันจึงไม่มีอะไรที่จะมาเป็นตัวตนของมันเองได้เลย(อนัตตา) และเมื่อมันเกิดขึ้นมาแล้ว มันก็ไม่สามารถที่จะตั้งอยู่อย่างถาวรหรือคงอยู่ไปชั่วนิรันดรได้(อนิจจัง) และไม่ช้าก็เร็วมันก็ต้องแตกสลายหรือดับหายไปอย่างแน่นอน ซ้ำเมื่อยังตั้งอยู่ มันก็ยังต้องมีแต่ความยากลำบากในการดำรงชีวิต(ทุกขัง)อยู่อีกด้วย</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">ความรู้เรื่อง อนิจจัง ทุกขัง และอนัตตา นี้เป็นเรื่องที่สำคัญที่สุดของพุทธศาสนา เพราะความรู้นี้เป็นความรู้ที่จะช่วยให้เรามองเห็นความจริงของธรรมชาติเรื่องที่ว่าทำไมจึงยึดถือสิ่งทั้งหลายโดยเฉพาะร่างกายและจิตใจของเรา(ตามที่สมมติเรียก)เองนี้ไม่ได้</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">ถ้าใครยังไม่เข้าใจเรื่องนี้ ก็เท่ากับยังไม่รู้จักพุทธศาสนาอย่างถูกต้องแท้จริง และไม่มีทางพ้นทุกข์ได้อย่างแท้จริง และเมื่อมีความเข้าใจเรื่องนี้แล้ว การปฏิบัติศีลกับสมาธิก็ไม่ใช่เรื่องยาก เพียงเรียนรู้หลักการนิดหน่อยก็สามารถไปปฏิบัติเองได้ทันทีโดยไม่ต้องขึ้นอยู่กับใคร หรือไม่ต้องมีพิธีรีตรองใดๆ</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">และถึงแม้เราจะเป็นชนชาติใด ภาษาใด หรือนับถือลัทธิศาสนาใดอยู่ก็ตาม ถ้ามีความเข้าใจหลักการดับทุกข์นี้แล้ว ก็สามารถนำหลักการนี้ไปปฏิบัติได้ด้วยตนเองทันทีโดยไม่ต้องเปลี่ยนแปลงรูปลักษณ์ภายนอก หรือการกระทำทางกายและวาจาใดๆ คือทุกอย่างภายนอกจะเหมือนเดิม จะเปลี่ยนแปลงก็เพียงจิตใจที่มีความเข้าใจต่อธรรมชาติอย่างถูกต้องขึ้นเท่านั้น</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt; mso-ansi-font-size: 12.0pt;">ญาติโยมทั้งรุ่นเดอะรุ่นใหญ่รุ่นเล็กทั้งหลายเอ๋ย...</span><span style="font-family: Tahoma;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">พระพุทธเจ้าให้คำนิยามของ อกุศลกรรม และ กุศลกรรม ไว้ดังนี้</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">"<span lang="TH">กรรมใดทำแล้วเดือดร้อนภายหลัง กรรมนั้นไม่ดี เป็น อกุศลกรรม</span></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">เดือดร้อนนี้หมายถึงเดือดร้อนตนเอง เดือดร้อนคนอื่นในขณะที่ทำ ภายหลังก็ต้องเดือดร้อนอีก</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">ในทางกลับกัน กรรมใดทำแล้วตนเองไม่เดือดร้อน คนอื่นไม่เดือดร้อน</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">ต่อมาภายหลังก็ไม่เดือดร้อน กรรมนั้นพึงทำ คือ กุศลกรรม"</span><span style="font-family: Tahoma;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt; mso-ansi-font-size: 12.0pt;">ญาติโยมทั้งรุ่นเดอะรุ่นใหญ่รุ่นเล็กทั้งหลายเอ๋ย...</span><span lang="TH" style="font-family: Tahoma;"> </span><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">จงมี หิริ คือ ความละอายแก่ใจในการทำบาป และ โอตตัปปะ คือ ความเกรงกลัวในผลของบาป<br /><br />การไปปิดถนนหนทางที่มีอยู่แล้ว ไม่ให้ผู้คนเดินผ่านเข้าออกได้ เป็น อกุศลกรรม คือ กรรมไม่ดี ไม่ควรทำ<br /><br />ตัวอย่างมีให้เห็นมาแล้วทั้งในสมัยที่พระพุทธองค์ยังมีชีวิตอยู่และในสมัยปัจจุบันนี้ ไม่ใกล้ไม่ไกลจากจังหวัดลำพูน มีนายทุนคนนึงนิสัยเห็นแก่ตัวอย่างร้ายกาจ ไปปิดถนนสาธารณะห้ามไม่ให้ผู้คนใช้สัญจรเข้าออกผ่านไปมาได้<br /><br />นายทุนคนนี้ก่อนจะตาย ต้องทนทุกข์ทรมาน อยู่ๆก็หายใจไม่ออก ชักกระตุก ชักกระตุก ดิ้นทุรนทุรายอยู่อย่างนั้น แต่ก็ไม่ตาย เป็นที่เวทนาแก่ผู้คนที่พบเห็น ต้องทรมานทรกรรมอย่างนี้เป็นปีๆ จึงตายพ้นเวรพ้นกรรมไปได้ในชาตินี้ <a href="http://sites.google.com/site/fasttfoodd/home" target="_blank"><strong><span style="color: blue;">แล้วต้องไปตกนรกอีกหลายกัปหลายกัลป เป็นผีเปรตอสุรกาย</span></strong></a> ในชาตินรกภูมิอีก</span><span style="font-family: Tahoma;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt; mso-ansi-font-size: 12.0pt;">ญาติโยมทั้งรุ่นเดอะรุ่นใหญ่รุ่นเล็กทั้งหลายเอ๋ย...</span><span lang="TH" style="font-family: Tahoma;"> </span><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">ขอให้ทุกคนอย่าได้ประมาท ในการดำเนินชีวิต</span><span style="font-family: Tahoma;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">‎"อนิจจา วต สังขารา อุปปาทวยธัมมิโน<br />อุปปัชชิตวา นิรุชชันติ เตสัง วูปสโม สุโข"</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">อนิจจา วต สังขารา-สังขารทั้งหลายไม่เที่ยงหนอ...</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">อุปปาทวยธัมมิโน-มีอันเกิดขึ้นและเสื่อมไปเป็นธรรมดา...</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">อุปปัชชิตวา นิรุชฌันติ-บังเกิดขึ้นแล้วย่อมดับไป...</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">เตสัง วูปสโม สุโข-การเข้าไประงับสังขารเหล่านั้นเสียได้ เป็นความสุข...</span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">สังขารทั้งหลายไม่เที่ยงหนอ...มีอันเกิดขึ้นและเสื่อมไปเป็นธรรมดา...บังเกิดขึ้นแล้วย่อมดับไป...การเข้าไประงับสังขารเหล่านั้นเสียได้ เป็นความสุข...</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt; mso-ansi-font-size: 12.0pt;">ญาติโยมทั้งรุ่นเดอะรุ่นใหญ่รุ่นเล็กทั้งหลายเอ๋ย...</span><span style="font-family: Tahoma;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt; mso-ansi-font-size: 12.0pt;">อันว่าทรัพย์สมบัติทั้งหลายทั้งปวงที่เรามีอยู่นั้น เมื่อละสังขารไปแล้วเราก็เอาติดตัวไปด้วยไม่ได้ ต้องละไว้ต้องทิ้งไว้ให้คนรุ่นหลังซึ่งยังมีลมหายใจกันอยู่ ให้ช่วยกันเก็บไว้ ช่วยกันถือไว้ ช่วยกันประคับประคองไว้...</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">ส่วนสังขารร่างกายของเราที่นอนแข็งโด่เด่ ก็เป็นภาระ...</span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">คนที่ตายก็ตายกันไป...</span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">คนที่อยู่ก็เอากันไป...เผาเสีย - เอากันไป...ฝังเสีย</span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">เอวัง ก็มีด้วยประการฉะนี้</span><span style="font-family: Tahoma;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt; mso-ansi-font-size: 12.0pt; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TH; mso-fareast-font-family: &quot;Times New Roman&quot;; mso-fareast-language: EN-US;">อิอิ...</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4585512446647495253-8658656754526608474?l=thana-thanawut.blogspot.com' alt='' /></div>Thanahttp://www.blogger.com/profile/13630601634693273864noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4585512446647495253.post-28767229448595805772011-01-15T01:35:00.005+07:002011-01-21T13:58:24.164+07:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_DsE9SM0aANg/TTCW4o-6WFI/AAAAAAAAAC8/dofDY798s4c/s1600/2011-01-15_0043266.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" n4="true" src="http://4.bp.blogspot.com/_DsE9SM0aANg/TTCW4o-6WFI/AAAAAAAAAC8/dofDY798s4c/s1600/2011-01-15_0043266.jpg" /></a></div><br /><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt; mso-ansi-font-size: 12.0pt;">เรียน ผู้ถือกรรมสิทธิ์ร่วม 1.นางทับทิมฯ 2.นายธนวุฒิฯ 3.นายไตรรัตน์ฯ 4.นายธีระพงษ์ฯ 5.นางจินตนาฯ และ 6.นางนงนุชฯ</span><span style="font-family: Tahoma;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt; mso-ansi-font-size: 12.0pt;">ผมได้ขายที่ดินของผม 15 ไร่ที่เชียงใหม่แล้ว</span><span style="font-family: Tahoma;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt; mso-ansi-font-size: 12.0pt;">และในบั้นปลายของชีวิต ผมต้องการจะกลับมาอยู่ที่ลำพูน</span><span style="font-family: Tahoma;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt; mso-ansi-font-size: 12.0pt;">โดยจะขอซื้อคืนที่ดินทั้ง 3 แปลงข้างต้น</span><span lang="TH" style="font-family: Tahoma;"> </span><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt; mso-ansi-font-size: 12.0pt;"><span style="color: blue;"><strong>(ผมขอเสนอราคาซื้อคืนแปลงละ 1 ล้าน 5 แสนบาท)</strong></span> เพื่อปลูกบ้านอยู่อาศัย</span><span lang="TH" style="font-family: Tahoma;"> </span><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt; mso-ansi-font-size: 12.0pt;">พร้อมกับเชื่อมโยงติดตั้งสาธารณูปโภค น้ำประปา ไฟฟ้า โทรศัพท์ และอื่นๆ</span><span style="font-family: Tahoma;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt; mso-ansi-font-size: 12.0pt;">จากนั้นผมจะทำถนนคอนกรีตหน้ากว้าง <metricconverter productid="6 เมตร" w:st="on">6 เมตร</metricconverter> ครอบคลุมเนื้อที่ <metricconverter productid="1 ไร่" w:st="on">1 ไร่</metricconverter> 3 งาน 45 4/10 ตารางวา ตามโฉนดที่ดินเลขที่ 80902 ทุกประการ โดยผมจะเป็นผู้ออกค่าใช้จ่ายเองทั้งหมด</span><span style="font-family: Tahoma;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt; mso-ansi-font-size: 12.0pt;">และถนนเส้นนี้ผู้ถือกรรมสิทธิ์ร่วมทั้ง 6 คน คือ 1.นางทับทิมฯ 2.นายธนวุฒิฯ 3.นายไตรรัตน์ฯ 4.นายธีระพงษ์ฯ 5.นางจินตนาฯ และ 6.นางนงนุชฯ มีสิทธิ์ใช้เป็นทางผ่านเข้าออกได้ตลอดเวลา</span><span style="font-family: Tahoma;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt; mso-ansi-font-size: 12.0pt;">จึงเรียนมาเพื่อทราบ</span><span style="font-family: Tahoma;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt; mso-ansi-font-size: 12.0pt;">นาย<personname productid="ธนวุฒิ ดุษฎีปัญจพร" w:st="on">ธนวุฒิ ดุษฎีปัญจพร</personname></span><span style="font-family: Tahoma;"></span></div><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt; mso-ansi-font-size: 12.0pt; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TH; mso-fareast-font-family: &quot;Times New Roman&quot;; mso-fareast-language: EN-US;">15 มกราคม 2554</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4585512446647495253-2876722944859580577?l=thana-thanawut.blogspot.com' alt='' /></div>Thanahttp://www.blogger.com/profile/13630601634693273864noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4585512446647495253.post-31090709274136156202011-01-14T10:16:00.024+07:002011-01-25T18:36:05.067+07:00<div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_DsE9SM0aANg/TSqCDzHwKXI/AAAAAAAAACc/rS2zUkw5qwQ/s1600/new0001.JPG" imageanchor="1" style="cssfloat: right; margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="310" n4="true" src="http://2.bp.blogspot.com/_DsE9SM0aANg/TSqCDzHwKXI/AAAAAAAAACc/rS2zUkw5qwQ/s400/new0001.JPG" width="500" /></a></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">นงนุชน้องรัก</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">เรื่องทั้งหมดที่มันบานปลายมาจนถึงวันนี้ ถามตรงๆมันเริ่มต้นมาจากไหน มาจากใครที่เป็นต้นเหตุต้นตอของเรื่อง?????</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">หรือว่าจะเป็นเพราะเหตุนี้...วันที่พี่ไปโอนที่ดินแล้วมีใครบางคนมากระแซะขอค่าเบียร์ 500 วันนั้นคนที่ซื้อที่ดินก็โอนเงินทั้งหมดเข้าบัญชีธนาคารของพี่ ตัวพี่เองไม่มีเงินสดติดตัวซักบาทอยู่ที่พี่สะใภ้กำลังทำธุระที่เชียงใหม่โน่น พี่เลยไม่ได้ให้ค่าเบียร์ไป อืม...พี่คิดว่าคงไม่ใช่เพราะเหตุนี้มั้ง</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">เอ้า...จะเรียงลำดับย้อนให้ฟังอีกครั้ง...</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">พี่และไตรรัตน์ขายที่ดินให้จำรัสและลุงนพ ทำหนังสือมอบอำนาจให้เขาจดทะเบียนภาระจำยอมฯเช่นเดียวกับธีระพงษ์ที่ขายที่ดินให้ธนาคาร มีป้าทิมคนเดียวนั่นแหละไม่ยอมเซ็นชื่อ</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">พี่และไตรรัตน์จึงเปลี่ยนเป็น ยกถนนให้เป็นชื่อของเขาไปเลย แต่มันติดขัดที่ป้าทิมไม่ยอมให้โฉนดไปโอน</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">เริ่มแรกโฉนดอยู่ที่จินตนา วันที่อัยการลำพูนเรียกไปพบ รณชัยขอยืมโฉนดไปถ่ายเอกสาร จินตนาก็ให้ไป</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">จากนั้น รณชัยก็เอาโฉนดไปเลยไม่ยอมคืนให้ ไปขอคืนก็อ้างสารพัดสารพัน ลงท้ายก็ทำเป็นโกรธเป็นฟืนเป็นไฟว่าพี่ไปด่าแม่ของรณชัยกับป้าคำ ให้พี่ไปกราบขอโทษขอขมา</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">แม่ของรณชัยก็เป็นป้าของพี่เหมือนกัน ทำไมพี่จะไปกราบขอโทษขอขมาไม่ได้ล่ะ ก็ป้าทิมเลี้ยงพี่มาตั้งแต่เล็กๆ บุญคุณล้นเหลือ พี่ไปแล้วแต่ไม่พบลูกชายทรงวุฒิบอก ย่าไม่อยู่ไม่รู้ไปไหน แต่ที่แน่ๆคนที่ตลาดบอก รณชัยเป็นคนพาแม่ไปเอง</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">ตั้งแต่นั้นมาก็อ้างสารพัดสารพัน ขอคืนโฉนดจากแม่ก็บอกว่าอยู่ที่ลูก ขอคืนจากลูกก็บอกว่าอยู่ที่แม่ เป็นอย่างนี้มาตลอด 4-5 ปีเข้าไปแล้ว ก็โฉนดนั่นมันมีผู้ถือกรรมสิทธิ์ร่วมตั้ง 6 คน และทุกๆคนก็มีสิทธิเท่าเทียมกัน...</span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">ตั้งแต่แม่บลพ่อเนาว์ตายพี่ก็ได้ป้าคำนี่แหละเป็นที่พึ่ง เพราะพี่เคารพยกให้เป็นทั้งพ่อและแม่ มีสารทุกข์สุขดิบอะไรพี่จะเขียนจดหมายไปปรับทุกข์และเล่าให้ป้าคำฟังเป็นประจำ</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">ป้าคำท่านเป็นพี่ใหญ่ของตระกูลคงจะเป็นห่วงน้องเรียกไปตักเตือนหลานมันจะถอนหงอกเอา แล้วก็เอาจดหมายฉบับนี้ให้ดู</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">ในจดหมายที่พี่เขียนไปถึงป้าคำพี่ยอมรับว่าคำพูดมันหนักไปบ้าง พี่จะลอกข้อความบางประโยคมาให้อ่านกันอีกครั้งก็ได้</span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">...ไม่รู้จะโลภไปทำไม ตายไปก็เอาติดตัวไปด้วยไม่ได้ ผมว่าก็คงจะเป็นเปรตเฝ้าที่ดินอยู่แถวๆเหมืองง่า หรือแถวๆโรงพยาบาลลำพูนนั่นแหละ ไม่ได้ไปผุดไปเกิดหรอกครับ...</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">เรื่องถนนมันเป็นข้อตกลงที่สมบูรณ์แล้วระหว่างพ่อเนาว์กับป้าทิมมาตั้งแต่ก่อนพ่อเนาว์ตายน่ะ เรามันรุ่นลูกก็ควรเคารพและยึดถือตามนั้น</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">คิดง่ายๆ ก็เพราะมันมีถนนนี่แหละพี่และไตรรัตน์จึงขายที่ดินให้เขาไป ธนาคารซื้อจากธีระพงษ์ก็จดทะเบียนภาระจำยอมฯ ถ้าที่ดินไม่มีถนนเป็นที่ตาบอดใครเขาจะโง่เง่าเต่าตุ่นซื้อไปล่ะ</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt; mso-ansi-font-size: 12.0pt;">แล้วอยู่ๆก็เกิดเฮี้ยนขึ้นมา ที่ทางมีถนนเข้าออกได้อยู่ดีๆก็ทำให้มันเป็นที่ตาบอด </span><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">ปิดถนนไม่ให้เขาใช้ดื้อๆยังงั้นแหละ</span><span style="font-family: Tahoma;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt; mso-ansi-font-size: 12.0pt;">แล้วเรื่องมันก็ถึงโรงถึงศาล ก่อเรื่องคนเดียวแต่เดือดร้อนกันทั้งโคตร มันน่า...ไหมล่ะ</span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">...เหมือนคุณ "</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">?" <span lang="TH">ว่าไว้ ตระกูลนี้คนที่เป็นเสาหลัก จากโลกนี้ไปหมดแล้ว ที่เหลือก็ปักขี้เลน ลูกหลานไม่มีหลักยึดก็เลยวุ่นวายกันใหญ่</span>...</span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">ก็เพราะต่างคนต่างก็ถือทิฐิ และไม่มีผู้ใหญ่ที่เป็นกลางเป็นที่เคารพนับถือเข้ามาไกล่เกลี่ยเข้ามาห้ามปราม เรื่องเล็กๆมันจึงลุกลามบานปลายไปใหญ่โต</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">ก็เหลือเพียงเรา 1.นิรุทธ์,รณชัยตัวแทนป้าทิม 2.พี่ 3.ไตรรัตน์ และ4.นงนุช สองฝ่ายห้าคนเท่านั้นที่จะต้องลดทิฐิลง หันหน้ามาปรึกษาหารือกัน</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">เพราะต่างคนต่างก็อยู่ห่างไกลกัน คนหนึ่งอยู่สวิสฯ คนหนึ่งอยู่อเมริกา คนหนึ่งอยู่ลำพูน อีกสองคนอยู่กรุงเทพฯ เมื่อเจอซึ่งหน้ากันไม่ได้ก็เจอกันในเน็ทนี่แหละ ถึงอย่างไรเราก็ทันสมัยพอในเรื่องเทคโนโลยี่นี้กันทุกๆคน</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">แค่นี้ทำไม่ได้รึ?????</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt; mso-ansi-font-size: 12.0pt;">...เห็นด้วยตามที่"อ้ายริน"เสนอมา<br /><br />ได้รับประโยชน์ทั่วถึงกันทุกฝ่าย<br /><br />นงนุชได้ที่คืนไม่ต้องมีใครผ่านและมีทางเข้า-ออก 3 ทาง<br /><br />ป้าทิมเสียที่นิดหน่อยแต่ก็ได้ที่คืนทั้งหมดไม่ต้องตกอยู่ในบังคับภาระจำยอมอีกต่อไป<br /><br />และเหนืออื่นใด ตระกูล"อินทวงษ์"ไม่ต้องโดนข้อครหานินทาใดๆ<br /><br />"ไตรรัตน์"...</span><span style="font-family: Tahoma;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt; mso-ansi-font-size: 12.0pt;">...เรื่องถนนตามที่พี่ส่งมาให้ดูนั้นนุชดูแล้วคิดว่าก็ดีนะคะ</span><span style="font-family: Tahoma;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt; mso-ansi-font-size: 12.0pt;">แต่ทั้งนี้และทั้งนั้นพี่รินทร์และพี่น้อยน่าจะลองไปคุยกับพี่รณชัยดูว่า</span><span lang="TH" style="font-family: Tahoma;"> </span><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt; mso-ansi-font-size: 12.0pt;">พี่เขาคิดเห็นเป็นอย่างไร</span><span style="font-family: Tahoma;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_DsE9SM0aANg/TS_W2RE0imI/AAAAAAAAAC4/ey2MyTkJMeY/s1600/DSC000431.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; cssfloat: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="320" n4="true" src="http://4.bp.blogspot.com/_DsE9SM0aANg/TS_W2RE0imI/AAAAAAAAAC4/ey2MyTkJMeY/s320/DSC000431.jpg" width="81" /></a></div><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt; mso-ansi-font-size: 12.0pt;">สำหรับนุชนุชช่วยพี่ได้ก็แค่เสริมเท่านั้นค่ะ</span><span lang="TH" style="font-family: Tahoma;"> </span><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt; mso-ansi-font-size: 12.0pt;">เพราะที่ดินหลักหลักเป็นของพี่รณชัยและคู่กรณีก็พี่รินทร์กับพี่น้อย</span><span style="font-family: Tahoma;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt; mso-ansi-font-size: 12.0pt;">สำหรับนุช</span><span lang="TH" style="font-family: Tahoma;"> </span><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt; mso-ansi-font-size: 12.0pt;">นุชอยากให้พี่ลดทิฐิลงมาและคุยกับพี่รณดีดี</span><span lang="TH" style="font-family: Tahoma;"> </span><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt; mso-ansi-font-size: 12.0pt;">นุชเชื่อว่าพี่รณเป็นคนที่มีเหตุและผลถ้าพี่คุยกับพี่รณดีดีนะคะ</span><span lang="TH" style="font-family: Tahoma;"> </span><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt; mso-ansi-font-size: 12.0pt;">เพราะที่ผ่านมาใช้อารมณ์และไม่ยอมที่จะถามพี่รณเขา</span><span lang="TH" style="font-family: Tahoma;"> </span><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt; mso-ansi-font-size: 12.0pt;">เรื่องก็เลยเป็นแบบนี้</span><span style="font-family: Tahoma;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt; mso-ansi-font-size: 12.0pt;">นุชหวังว่าพี่รินทร์จะยอมรับฟังความคิดเห็นนุชบ้างนะคะ...</span><span style="font-family: Tahoma;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">เอาล่ะ...พี่เชื่อนุช อายุเราก็มากๆด้วยกันแล้วนะ หันหน้ามาพูดกันดีๆเถอะ</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">โดยเฉพาะรณชัย มีเหตุมีผลผลอะไรก็ว่ามาพูดออกมาให้ชัดถ้อยชัดคำ</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">จะโกรธอะไรกันนักหนา เอาน่า..."ดิไซ้"รณชัย...พี่ๆน้องๆกันหยอกล้อเล่นนิดๆหน่อยๆ อย่าถือสาเลย ไม่มองไม่นับถือกันก็ไม่ว่า แต่ ณ ที่นี้ อ้ายขอโทษ...</span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TH; mso-fareast-font-family: &quot;Times New Roman&quot;; mso-fareast-language: EN-US;">ขอร้องล่ะ ให้เรื่องมันจบๆกันไปด้วยดีเถอะ</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4585512446647495253-3109070927413615620?l=thana-thanawut.blogspot.com' alt='' /></div>Thanahttp://www.blogger.com/profile/13630601634693273864noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4585512446647495253.post-51249462752787190992011-01-13T12:07:00.012+07:002011-01-14T10:50:26.217+07:00<div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"><tbody><tr><td style="text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_DsE9SM0aANg/TS6E1kXpwaI/AAAAAAAAACk/b3VY57V3pMU/s1600/a38155.jpg" imageanchor="1" style="cssfloat: right; margin-left: auto; margin-right: auto;"><img border="0" height="350" n4="true" src="http://2.bp.blogspot.com/_DsE9SM0aANg/TS6E1kXpwaI/AAAAAAAAACk/b3VY57V3pMU/s400/a38155.jpg" width="500" /></a></td></tr><tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;"><span style="color: blue;">จินตนาวันแต่งงานลูกสาวกับลูกเขย</span></td></tr></tbody></table> </div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_DsE9SM0aANg/TS70iV9H_3I/AAAAAAAAAC0/IVHpYJXbF-o/s1600/qq001.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" n4="true" src="http://3.bp.blogspot.com/_DsE9SM0aANg/TS70iV9H_3I/AAAAAAAAAC0/IVHpYJXbF-o/s1600/qq001.JPG" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><br /><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"><strong>ตอบ คุณ "สันติ"</strong></span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">อันนี้ผมอยู่ไกลไม่ทราบรายละเอียดมากนัก</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">แต่ก็พอจะรู้ มีรถทะเบียน กท. ป้วนเปี้ยนแถวๆเหมืองง่าอยู่หลายวัน</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">เอ...ผมนึกออกแล้ว ตอนนั้นป้าทิมเคยเล่านิทาน"บ่าวอกหน้อย"ให้ผมฟังเรื่องนึง แล้วผมจะเล่าต่อ</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">นิทานเรื่องนี้เริ่มต้นตรงที่...มันคงจะนกรู้ปิดบ้านปิดช่องหลบหนีกันจ้าละหวั่น...</span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">อะอะ เปลี่ยนใจแล้ว ไม่เล่าดีฝ่า</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">อิอิ...</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"><strong>ตอบ คุณ "เสือก"</strong></span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">ที่ดินไม่กี่ตรว.นั่นรึ อ๋อ...เรื่องมันยาว มันเกี่ยวพันคนหลายคนน่ะ เอาไว้โอกาสหน้าจะเล่าให้ฟังอย่างละเอียด...</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">Once upon a time long long ago. <span lang="TH">กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว...นิทานเรื่องนี้เริ่มต้น คุณพ่อหูเบารับเป็นเจ้าอยู่กรุงเทพฯ หุ้นส่วนเขียนโพยอยู่ลำพูน...มีคนถูกรางวัลใหญ่ทุกๆงวด</span></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">สุดท้ายก็ต้องขายที่ตรงนี้ใช้หนี้...</span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">ตอนโอนกันมีการเล่นกลสลับสับเปลี่ยนตัวด้วยล่ะ</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">นิทานเรื่องนี้ผมรู้ตอนหลังแต่พ่อผมไม่รู้เรื่องน่ะเนี่ย...</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><strong><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">ตอบ คุณ "เสือก"</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></strong></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">ผมและน้องๆปิดไว้หลายเรื่องครับ</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">มีเด็ดกว่านี้อีกน่ะ ใครได้ยินได้ฟังอาจถึงช็อก</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">ถ้าพ่อผมรู้...ก็คงน่าดูน่าชมไม่จืดแน่ๆ</span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">ผมเองถึงกับมึนตึ้บ คาดไม่ถึงในความระยำ...</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">ไม่น่าเชื่อก็ต้องเชื่อ...</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">อั้ยเลวสองตัวนั่นมันมุดมุ้งจะเอาหลานทำเมีย</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">!</span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><strong><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">คุณ "เสือก" ครับ</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></strong></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">ผมเป็นพี่คนโต ผมรักน้องๆของผมทุกๆคน</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">ต่อหน้าผมอาจทำเฉยๆ</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">แต่ผมก็ติดตามคอยถามไถ่ทุกข์สุขน้องๆทุกๆคน ทั้งถามตรงตัวและถามผ่านคนอื่นๆเสมอๆ</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">น้องๆของผมทุกๆคนจึงอยู่ในสายตาอยู่ในดวงใจของผมตลอดเวลา</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">ทั้ง จินตนา ที่เสียชีวิตไปแล้ว-ไตรรัตน์ ที่เป็นอัมพฤกษ์ ผมก็เตือนอยู่เสมอๆชอบกินของมันๆข้าวขาหมูงี้เป็นประจำ</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">ปรัชญา น้องคนนี้เป็นทหารเสียชีวิตเพราะตกรถสมองบวม เคยบวชที่วัดทุ่งสาธิตหลายพรรษา</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">มารศรี ตายตั้งแต่ยังเป็นเด็กที่บ้านหวด อ.งาว ตอนนั้นป่วยเป็นไข้นอนซมทั้ง มารศรี-ธีระพงษ์ ตามความเชื่อคนโบราณบ้านเดียวกันถ้าป่วยพร้อมกันคนนึงจะต้องตายคนนึงจะต้องอยู่ แล้วฟ้าดินก็เอามารศรีไป น้องคนนี้หน้าตาสวยน่ารักและคุณพ่อก็รักมากๆด้วย</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">ธีระพงษ์ น้องคนนี้เมื่อปี 2543 เปลี่ยนทั้งชื่อ-นามสกุล "ชัยวัฒน์ ชาญบดีปรีดา" เสียชีวิตเมื่อ 18 พ.ย.2550</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">ส่วน นงนุช น้องนุชคนสุดท้องนี่ ทั้งน่ารักและก็น่าชังอยู่ในตัวตน จะว่าเป็นคนโชคดีก็ไม่ใช่โชคร้ายก็ไม่เชิงที่ได้สามีเป็นฝรั่งมังค่า...</span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">แต่น้องเอ๋ย...ถ้ารู้จักลดละปล่อยวาง รู้จักเอาใจเขามาใส่ใจเรา และมีความคิดเป็นผู้ใหญ่อีกนิดเดียว ก็จะเสริมส่งทั้งตนเองและคุณพ่อคุณแม่ของเราให้เป็นที่รักนับถือของชาวลำพูนไปอีกนานแสนนาน</span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">นงนุช ต่อสู้กับชีวิตตั้งแต่เด็กๆพร้อมๆกับ ธีระพงษ์ ทั้งสองคนนี่เติบโตมาด้วยกัน นงนุชนิสัยออกจะดุๆห้าวๆไปทางนักเลงนิดๆ ตอนเด็กๆถูกใช้ทำงานสารพัดอย่าง ทั้งหิ้วกระเป๋าปิ่นโตซักผ้าขัดถูเช็ดรองเท้าให้ ยอมแม้กระทั่งเสียสละในสุขส่วนตัว</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">แต่พอโตขึ้นทุกสิ่งทุกอย่างมันกลับตะละปัดกันไปหมด </span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TH; mso-fareast-font-family: &quot;Times New Roman&quot;; mso-fareast-language: EN-US;">นี่คือความภูมิใจ"นงนุช"น้องรักคนนี้ลึกๆอยู่ในใจของผมล่ะครับ</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4585512446647495253-5124946275278719099?l=thana-thanawut.blogspot.com' alt='' /></div>Thanahttp://www.blogger.com/profile/13630601634693273864noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4585512446647495253.post-76519802008215733752011-01-08T21:13:00.013+07:002011-12-08T13:41:08.930+07:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_DsE9SM0aANg/TShqQrhDZsI/AAAAAAAAACQ/spWUGhPdod8/s1600/DSC004551640.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="326" n4="true" src="http://4.bp.blogspot.com/_DsE9SM0aANg/TShqQrhDZsI/AAAAAAAAACQ/spWUGhPdod8/s640/DSC004551640.jpg" width="500" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_DsE9SM0aANg/TShqh73FENI/AAAAAAAAACU/0lKcFBFjC28/s1600/%25E0%25B8%2584%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B9%25E0%25B9%2581%25E0%25B8%25AA%25E0%25B8%2599.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" n4="true" src="http://4.bp.blogspot.com/_DsE9SM0aANg/TShqh73FENI/AAAAAAAAACU/0lKcFBFjC28/s1600/%25E0%25B8%2584%25E0%25B8%25A3%25E0%25B8%25B9%25E0%25B9%2581%25E0%25B8%25AA%25E0%25B8%2599.JPG" /></a></div><br /><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">สวัสดีครับ </span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">"<span lang="TH">ครูแสน</span>"<span lang="TH"></span></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">ก็บอกตั้งแต่ต้นแล้วไง ตระกูล</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">"<span lang="TH">อินทวงษ์</span>"<span lang="TH">เป็นตระกูลใหญ่ในภาคเหนือ</span></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">ลูกหลานว่านเครือประกอบอาชีวะทุกสาขาอาชีพล่ะครับ</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">มีทั้งทหารตำรวจพยาบาลพ่อค้าประชาชนธรรมดาไปรษณีย์ครูทนายความ...โอ้ย</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">!<span lang="TH"> เยอะแยะไปหมดนับไม่ถ้วน...</span></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">แต่นั่นแหละครับมันเหมือนเส้นผมบังภูเขา ถ้าเป็นเรื่องของคนอื่นตระกูลอื่นก็รู้แจ้งเห็นจริงในบาปบุญคุณโทษว่าอย่างไหนถูกอย่างไหนผิด...รู้หมด</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">แต่ถ้าเป็นเรื่องของคนในตระกูลเดียวกัน ก็แบ๊ะ...แบ๊ะ...กันล่ะครับ</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span><br /><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">ก็ขอบอกไว้ตรงนี้... ถ้าใครคิดจะหาความถูกต้องเป็นธรรมจากคนบางคนในตระกูลนี้ต้องคิดให้มากๆหน่อย</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TH; mso-fareast-font-family: &quot;Times New Roman&quot;; mso-fareast-language: EN-US;">ถ้าเจอตำรวจทนายทะแนะบางคน...ย้ำบางคนนะครับ ที่มี</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TH; mso-fareast-font-family: &quot;Times New Roman&quot;; mso-fareast-language: EN-US;">"<span lang="TH">อิน+ทะ+วง</span>"<span lang="TH">ต่อท้าย...ต้องคิดให้หนักๆ เอาสิบเอาร้อยเอาพันหารเข้าไปหลายๆชั้นด้วย...</span></span></div><br /> <br /><table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"><tbody><tr><td style="text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_DsE9SM0aANg/TShqQrhDZsI/AAAAAAAAACQ/spWUGhPdod8/s1600/DSC004551640.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"><img border="0" height="260" n4="true" src="http://4.bp.blogspot.com/_DsE9SM0aANg/TShqQrhDZsI/AAAAAAAAACQ/spWUGhPdod8/s400/DSC004551640.jpg" width="400" /></a></td></tr><tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;">คุณพ่อผมกับวอลโว่คันโปรด และบ้านปลูกใหม่ฝีมือรณชัยเขาล่ะ...</td></tr></tbody></table><br /><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">สวัสดี </span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">"<span lang="TH">ครูแสน</span>" <span lang="TH">อีกครั้ง</span></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">ถามอย่างนี้จะทดสอบผมว่ารู้จักคนในตระกูลตัวเองมากน้อยแค่ไหน?</span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">ได้ครับ เรื่องจิ๊บๆ...</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">รณชัยเป็นลูกชายคนรองของป้าทิมครับ </span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">"<span lang="TH">ปัญญา</span>"<span lang="TH">คือนามสกุลของคุณพ่อเค้า...</span></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">...ก็อย่างที่บอกไว้..."อินทวงษ์"สายคุณปู่ถิน และคุณย่าจันทร์ฟอง มีลูกๆคลานตามกันมา </span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">5 <span lang="TH">คน คือ 1.คุณป้าฟองคำ, 2.คุณป้าทับทิม</span>, <span lang="TH">3.คุณพ่อเนาวรัตน์</span>, <span lang="TH">4.คุณอา ร.ต.อ.วิโรจน์ และ 5.คุณอา ร.ต.อ.บุญเลิศ</span></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt; mso-ansi-font-size: 12.0pt;">1.คุณป้าฟองคำ สมรสกับ คุณ<personname productid="ลุงวีระ อุณวาทพานิช" w:st="on">ลุงวีระ อุณวาทพานิช</personname> พ่อค้าคหบดีของจ.ลำพูนคนหนึ่ง</span><span lang="TH" style="font-family: Tahoma;"> </span><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt; mso-ansi-font-size: 12.0pt;">ท่านเปิดร้านศรีจำปา จำหน่ายเครื่องเขียนแบบเรียนและผ้าไตรจีวร ร้านอยู่หลังวัดพระธาตุหริภุญชัยฯ</span><span style="font-family: Tahoma;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt; mso-ansi-font-size: 12.0pt;">ครอบครัวของท่านมีความเสียสละและใจบุญสุนทานบริจาคเงินทองบำรุงก่อสร้างถาวรวัตถุไว้มากมาย</span><span style="font-family: Tahoma;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">คุณป้าฟองคำมีลูกสาว 2 คน คนโตเปิดร้านอาหารไทยที่อเมริกา ส่วนคนเล็กปัจจุบันอยู่ใกล้ๆศิริราชบางกอกน้อย กรุงเทพฯ</span><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt; mso-ansi-font-size: 12.0pt;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">2.คุณป้าทับทิม สมรสกับ คุณ<personname productid="ลุงนพ ปัญญา" w:st="on">ลุงนพ ปัญญา</personname> นายแพทย์ใหญ่ประจำศูนย์อนามัยเทศบาลเมืองลำพูน คุณลุงหมอนพเป็นคนมีน้ำใจโอบอ้อมอารีเป็นที่รักและนับถือของคนลำพูนในสมัยนั้น ท่านเปิดร้านขายยาชื่อ นพโอสถ ร้านอยู่หลังตลาดสดในเวียงลำพูน</span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">คุณป้าทับทิมมีลูกชาย 3 คน คนโตรูปหล่อร่างสมาร์ท หน้าตาและนิสัยใจคอถอดแบบมาจากคุณลุงหมอนพทุกกระเบียดนิ้ว ไปตั้งหลักปักฐานอยู่ที่อเมริกาตั้งแต่อายุ 20 กว่าๆจนป่านนี้ก็ 60 เข้าไปแล้ว นิรุทธ์เกิดปี 2493 อายุน้อยกว่าผม 3 ปี เราเติบโตมาด้วยกัน นานเกือบ 30 กว่าปีที่ผมไม่เจอเค้า</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /><table cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="float: right; margin-left: 1em; text-align: right;"><tbody><tr><td style="text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_DsE9SM0aANg/TSqGay41XbI/AAAAAAAAACg/lTSKnicDYzM/s1600/DSC000431.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; cssfloat: right; height: 306px; margin-bottom: 1em; margin-left: auto; margin-right: auto; width: 70px;"><img border="0" height="320" n4="true" src="http://3.bp.blogspot.com/_DsE9SM0aANg/TSqGay41XbI/AAAAAAAAACg/lTSKnicDYzM/s320/DSC000431.jpg" width="81" /></a></td></tr><tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;"><span style="color: blue;">เซียนพระคงจำได้</span></td></tr></tbody></table><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">ลูกชายคนรองอดีตอยู่กรมสร้างถนนหนทาง คนนี้เก่งเขียนแบบแปลน คุณพ่อผมเคยเรียกใช้บริการให้ควบคุมดูแลออกแบบบ้านและเขียนแบบแปลนให้ ฝีมือก็ระดับโปรฯ เมื่อปลูกสร้างเสร็จบ้านหลังนี้ดูสวยงามและแข็งแรง คุณพ่อผมรักและหวงบ้านหลังนี้มากเพราะเป็นบ้านหลังที่สามที่มาจากเงินน้ำพักน้ำแรงในการทำงานของท่าน</span><br /><br /><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">แต่หลังจากนั้นไม่กี่ปีบ้านหลังนี้ก็ถูกปลวกกินทั้งหลัง น้องสาวผม</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">"<span lang="TH">นงนุช</span>"<span lang="TH">จึงรื้อทิ้งแล้วปลูกตึกที่มั่นคงแข็งแรงขึ้นแทน ไม่ทราบว่า</span>"<span lang="TH">นงนุช</span>"<span lang="TH">จะเรียกใช้บริการเหมือนคุณพ่อผมหรือไม่?</span></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">ลูกชายคนเล็กรับช่วงกิจการจากร้านขายยา ทับทิมโอสถ(ชื่อเดิม นพโอสถ) เปลี่ยนมาเป็นร้านขายเครื่องมือการเกษตร ตอนนี้ลูกหลานดูแลกิจการเพราะคุณพ่อเสียไปแล้ว</span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">ส่วนคุณป้าทับทิมยังมีชีวิตอยู่ เมื่อความชราความสูงวัยมาเยือนความทรงจำก็ลบเลือนตามไปด้วย รณชัยลูกชายคนรองจึงเป็นตัวแทน เพราะนิรุทธ์ลูกชายคนโตอยู่ที่อเมริกาโน่น</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">3.คุณพ่อเนาวรัตน์ซึ่งเป็นคุณพ่อของผม หลังจากลาออกจากเจ้าพนักงานป่าไม้ที่ลำพูน ก็ไปทำงานที่กรุงเทพฯเป็นผู้จัดการฝ่ายจัดซื้อบริษัทใหญ่ชื่อ</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">"<span lang="TH">สหกล</span>"<span lang="TH">มีภาษาอังกฤษต่อท้าย 2-3 ตัว</span></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">ช่วงนี้แหละที่คุณพ่อเริ่มก่อร่างสร้างตัวจนมีเงินมีทองเหลือเก็บมากหลาย ท่านส่งผมเข้าเรียนมหาวิทยาลัย จุดประสงค์ของท่านให้ผมเรียนที่</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">"<span lang="TH">คณะวนสาร</span>"<span lang="TH">แถวๆบางเขน แต่ผมเอ็นฯติด</span>"<span lang="TH">คณะวารสารศาสตร์</span>"<span lang="TH">แถวๆท่าพระจันทร์</span></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">จากคณะวนสารเกี่ยวกับป่าไม้มาเป็นคณะวารสารศาสตร์เกี่ยวกับหนังสือพิมพ์ คุณพ่อของผมโกรธมากตัดการช่วยเหลือส่งเสียเรื่องเงินทอง ตอนนั้นผมต้องดิ้นรนเรียนไปด้วยทำงานไปด้วยเพื่อเลี้ยงและส่งเสียตัวเองจนเรียนจบได้รับปริญญา...</span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">ตอนนี้แหละที่คุณพ่อเข้ามาปลอบใจผม คุณพ่อให้ของขวัญที่ดินที่เชียงใหม่ 15 ไร่ติดถนนใหญ่ ซึ่งตอนนั้นไม่เจริญเหมือนตอนนี้</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">คุณพ่อซื้อไว้ตั้งแต่ปี 2513 หรือ 2514 ก็ไม่แน่ใจ ไร่ไม่ถึงหมื่นด้วยซ้ำ</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">ช่วงนี้คุณพ่อมีเงินมากหลายความเป็นอยู่ระดับผู้มีอันจะกินคนหนึ่ง ท่านมีรถเก๋งคันโปรดยี่ห้อวอลโว่ ไปไหนมาไหนท่านชอบขับรถคันนี้ ตอนนั้นท่านมีลูกเขยเป็นฝรั่งก็สามีของ</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">"<span lang="TH">นงนุช</span>"<span lang="TH">นั่นแหละ ใครๆก็นินทาว่ารถเก๋งคันนี้ลูกเขยฝรั่งซื้อให้ แต่คุณพ่อไม่สนใจปล่อยให้คนเขาเข้าใจไปผิดๆยังงั้นแหละ</span></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">ในวัยชราคุณพ่อผมท่านไม่ชอบกินข้าว วันๆคืนๆเอาแต่กินกาแฟและสูบบุหรี่จัด เวลาท่านปวดท้องทรมานอย่าบอกใคร คุณพ่อไปได้ด้ายสายสิญจน์มาจากอาจารย์ชื่อดังทางไสยศาสตร์ท่านหนึ่งเอามากราบไหว้บูชา</span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">ก่อนนอนคุณพ่อเอาด้ายสายสิญจน์ที่ได้รับมาห้อยคอไว้ ตื่นเช้าทุกๆคนจึงรู้ว่าคุณพ่อหมดลมหายใจไปแล้วเพราะด้ายสายสิญจน์รัดคอ</span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TH; mso-fareast-font-family: &quot;Times New Roman&quot;; mso-fareast-language: EN-US;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TH; mso-fareast-font-family: &quot;Times New Roman&quot;; mso-fareast-language: EN-US;">คุณพ่อเนาวรัตน์สมรสกับ </span><span style="color: #222222; font-family: Tahoma; font-size: 14pt; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TH; mso-fareast-font-family: &quot;Times New Roman&quot;; mso-fareast-language: EN-US;"><a href="http://sites.google.com/site/eastnorthhh/na-phrik-pla-hlim" target="_blank"><span lang="TH"><span style="color: purple;">คุณแม่อุบลวรรณ พงษ์สวัสดิ์</span></span></a> </span><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TH; mso-fareast-font-family: &quot;Times New Roman&quot;; mso-fareast-language: EN-US;"><span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp;</span>มีลูกชายหญิงทั้งหมด 7 คน มีผมเป็นคนโต น้องสาว</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TH; mso-fareast-font-family: &quot;Times New Roman&quot;; mso-fareast-language: EN-US;">"<span lang="TH">จินตนา</span>"<span lang="TH">เสียชีวิตแล้ว คนถัด</span>"<span lang="TH">ไตรรัตน์</span>"<span lang="TH">ยังมีชีวิตแต่พิการเป็นอัมพฤกษ์ ปรัชญาและมารศรี เสียชีวิตตั้งแต่เด็กๆ </span>"<span lang="TH">ธีระพงษ์</span>"<span lang="TH">ก็เสียชีวิตไปแล้วเช่นกัน</span></span></span></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">สำหรับน้องนุชสุดท้องชื่อรจนา...เอ๊ย ชื่อ</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">"<span lang="TH">นงนุช</span>"<span lang="TH"> เป็นคนดูแลบ้านช่องที่ลำพูน เทียวไปเทียวมาระหว่างเมืองไทยกับสวิสเซอร์แลนด์</span></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">สรุปแล้ว ตอนนี้ลูกๆของ</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">"<span lang="TH">พ่อเนาว์</span>"<span lang="TH">ก็เหลือแค่ 3 คน คือ</span>"<span lang="TH">นงนุช</span>"<span lang="TH"> </span>"<span lang="TH">ผม</span>"<span lang="TH">และ</span>"<span lang="TH">ไตรรัตน์</span>"<span lang="TH">ก็ตั้งหลักปักฐานอยู่ที่กรุงเทพฯโน่น...</span></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span><br /><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">4.คุณอา ร.ต.อ.วิโรจน์ ท่านรับราชการเป็นตำรวจจนเกษียณ เสียชีวิตไปแล้ว ภรรยาของท่านเป็นนายช่างตัดเย็บเสื้อผ้า มีลูกชาย 2 คน หนึ่งคนมีอาชีวะทนายความชื่อดังของลำพูน และอีกคนทำงานบริษัทใหญ่โตที่เชียงใหม่</span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TH; mso-fareast-font-family: &quot;Times New Roman&quot;; mso-fareast-language: EN-US;">และ 5.คุณอา ร.ต.อ.บุญเลิศ ท่านรับราชการเป็นตำรวจจนเกษียณเช่นกัน เสียชีวิตไปแล้ว ภรรยาของท่านเป็นนางพยาบาลผดุงครรภ์ มีลูกชายและลูกสาว? รวม 2 คน...หนึ่งคนทำงานไปรษณีย์ฯ อีกคนทำงานที่สวนเห็ดนงนุช...</span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">เอาแค่นี้นะครับ</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TH; mso-fareast-font-family: &quot;Times New Roman&quot;; mso-fareast-language: EN-US;">ขืนพล่ามมากไปกว่านี้มันจะกลายเป็นสาวไส้ให้กากิน</span><br /><br /><br /><span style="font-family: Tahoma;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TH; mso-fareast-font-family: &quot;Times New Roman&quot;; mso-fareast-language: EN-US;"><b>ความตั้งใจของคุณพ่อ แต่ผมปฏิเสธ...</b></span></span><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_DsE9SM0aANg/TRrL8Ed8tyI/AAAAAAAAABs/Dks_w9TnnpE/s1600/DSC004051.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="1000" n4="true" src="http://4.bp.blogspot.com/_DsE9SM0aANg/TRrL8Ed8tyI/AAAAAAAAABs/Dks_w9TnnpE/s640/DSC004051.jpg" width="640" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4585512446647495253-7651980200821573375?l=thana-thanawut.blogspot.com' alt='' /></div>Thanahttp://www.blogger.com/profile/13630601634693273864noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4585512446647495253.post-35323204164604903462011-01-06T10:15:00.005+07:002011-01-10T10:53:21.291+07:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_DsE9SM0aANg/TSUzDHX-BJI/AAAAAAAAAB4/gIJlpuQYMUw/s1600/uu01.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" n4="true" src="http://2.bp.blogspot.com/_DsE9SM0aANg/TSUzDHX-BJI/AAAAAAAAAB4/gIJlpuQYMUw/s1600/uu01.jpg" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_DsE9SM0aANg/TSUzJJFUsuI/AAAAAAAAAB8/zUnpecw8I_c/s1600/uu02.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" n4="true" src="http://2.bp.blogspot.com/_DsE9SM0aANg/TSUzJJFUsuI/AAAAAAAAAB8/zUnpecw8I_c/s1600/uu02.jpg" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_DsE9SM0aANg/TSUzPCRRwzI/AAAAAAAAACA/kF7_HSSKLwo/s1600/uu03.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" n4="true" src="http://4.bp.blogspot.com/_DsE9SM0aANg/TSUzPCRRwzI/AAAAAAAAACA/kF7_HSSKLwo/s1600/uu03.jpg" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_DsE9SM0aANg/TSUzUWuYIkI/AAAAAAAAACE/J0snV01dlNc/s1600/uu04.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" n4="true" src="http://2.bp.blogspot.com/_DsE9SM0aANg/TSUzUWuYIkI/AAAAAAAAACE/J0snV01dlNc/s1600/uu04.jpg" /></a></div><br /><span style="font-size: large;">คลิกอ่าน...&nbsp;</span><a href="http://thana-thanawut.blogspot.com/2010/12/blog-post.html"><span style="color: blue; font-size: large;">01 ถึง...ผู้เกี่ยวข้องทุกๆคน</span></a><br /><span style="font-size: large;">คลิกอ่าน...&nbsp;</span><a href="http://thana-thanawut.blogspot.com/2010/12/02_28.html"><span style="color: blue; font-size: large;">02 คำพิพากษา ฉบับเต็ม</span></a><br /><span style="font-size: large;">คลิกอ่าน...&nbsp;</span><a href="http://thana-thanawut.blogspot.com/2010/12/03.html"><span style="color: blue; font-size: large;">03 ถาม...เจ้าพนักงานที่ดินจังหวัดลำพูน</span></a><br /><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_DsE9SM0aANg/TSqCDzHwKXI/AAAAAAAAACc/rS2zUkw5qwQ/s1600/new0001.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="378" n4="true" src="http://2.bp.blogspot.com/_DsE9SM0aANg/TSqCDzHwKXI/AAAAAAAAACc/rS2zUkw5qwQ/s640/new0001.JPG" width="640" /></a></div><br /></div><div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_DsE9SM0aANg/TSYP9-aWqTI/AAAAAAAAACI/XxEVPEiyJE0/s1600/vv01.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" n4="true" src="http://3.bp.blogspot.com/_DsE9SM0aANg/TSYP9-aWqTI/AAAAAAAAACI/XxEVPEiyJE0/s1600/vv01.jpg" /></a></div><div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_DsE9SM0aANg/TSYQNjBfMTI/AAAAAAAAACM/PqFqoe6PFdI/s1600/vv02.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" n4="true" src="http://3.bp.blogspot.com/_DsE9SM0aANg/TSYQNjBfMTI/AAAAAAAAACM/PqFqoe6PFdI/s1600/vv02.jpg" /></a></div><div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4585512446647495253-3532320416460490346?l=thana-thanawut.blogspot.com' alt='' /></div>Thanahttp://www.blogger.com/profile/13630601634693273864noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4585512446647495253.post-54532355723185032532010-12-30T12:24:00.029+07:002011-02-03T18:31:25.069+07:00<center><iframe allowfullscreen="" class="youtube-player" frameborder="0" height="390" src="http://www.youtube.com/embed/uDiX28bncVY" title="YouTube video player" type="text/html" width="480"></iframe></center><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_DsE9SM0aANg/TRwWlUa1EuI/AAAAAAAAABw/bG6cppxPAFU/s1600/DSC004251.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="500" n4="true" src="http://3.bp.blogspot.com/_DsE9SM0aANg/TRwWlUa1EuI/AAAAAAAAABw/bG6cppxPAFU/s640/DSC004251.jpg" width="550" /></a></div><br /><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: center;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">ที่ดินระวาง 4846///0054-11,10,6 เลขที่ดิน 1062 หน้าสำรวจ </span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">38<span lang="TH">9</span></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: center;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">ตำบลเหมืองง่า อำเภอเมืองลำพูน โฉนดที่ 2222 เล่ม 23 หน้า 22</span></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_DsE9SM0aANg/TRwXINiojdI/AAAAAAAAAB0/17frq-_XPpk/s1600/DSC004351.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="444" n4="true" src="http://4.bp.blogspot.com/_DsE9SM0aANg/TRwXINiojdI/AAAAAAAAAB0/17frq-_XPpk/s640/DSC004351.jpg" width="550" /></a></div><br /><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">28 ส.ค.2544 นาง<personname productid="ทับทิม อินทวงษ์" w:st="on">ทับทิม อินทวงษ์</personname> ขอรังวัดแบ่งแยกในนามเดิม </span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">ต่อมา...</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">28 พ.ย.2544 นาง<personname productid="ทับทิม อินทวงษ์" w:st="on">ทับทิม อินทวงษ์</personname> ขอแก้คำขอใหม่เป็นรังวัดแบ่งในนามเดิม จำกัดเนื้อที่ทุกแปลง จำนวน 4 แปลง</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">และต่อมา...</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">20 เม.ย.2550 นาง<personname productid="ทับทิม อินทวงษ์" w:st="on">ทับทิม อินทวงษ์</personname> ขอรังวัดรวมโฉนดที่ดิน,แบ่งแยกในนามเดิม</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><b><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">ถาม...เจ้าพนักงานที่ดินจังหวัดลำพูน</span></b><b><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></b></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">ข้อ 1. <b>เป็นไปได้ไหม?</b> เมื่อ 20 เม.ย.2550 ในการขอรังวัดรวมโฉนดที่ดิน,แบ่งแยกในนามเดิม ได้รังวัดเอาที่ดินบางส่วนของโฉนดที่ดินเลขที่ 80902 ซึ่งเป็นถนนไปด้วย</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">ข้อ 2. โฉนดที่ดินเลขที่ 80902 มีผู้ถือกรรมสิทธิ์ร่วมรวมทั้งหมด 6 คน คือ ๑.นาย<personname productid="ธนวุฒิ ดุษฎีปัญจพร" w:st="on">ธนวุฒิ ดุษฎีปัญจพร</personname> ๒.นาง<personname productid="จินตนา จิตรวิเศษ" w:st="on">จินตนา จิตรวิเศษ</personname> ๓.นาย<personname productid="ไตรรัตน์ อินทวงศ์" w:st="on">ไตรรัตน์ อินทวงศ์</personname> ๔.นาย<personname productid="ธีระพงษ์ อินทวงษ์" w:st="on">ธีระพงษ์ อินทวงษ์</personname> ๕.นาง<personname productid="นงนุช แกสเซอร์" w:st="on">นงนุช แกสเซอร์</personname> และ ๖.นาง<personname productid="ทับทิม อินทวงษ์" w:st="on">ทับทิม อินทวงษ์</personname> <b>คำถาม...ผู้ถือกรรมสิทธิ์ร่วมดังกล่าวได้รู้เห็นหรือยินยอมให้รังวัดเอาที่ดินบางส่วนไปหรือไม่?</b></span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">ข้อ 3. โฉนดที่ดินเลขที่ 80902 เฉพาะส่วนของ ๑.นายธนวุฒิฯ ๒.นางจินตนาฯ ๓.นายไตรรัตน์ฯ ๔.นางนงนุชฯ ๕.นางทับทิมฯ ตกอยู่ในบังคับภาระจำยอมเรื่องทางเดิน ทางรถยนต์ผ่าน ระบบไฟฟ้า ประปา และสาธารณูปโภคอื่น อันอาจจะเกิดขึ้นในอนาคตของโฉนดที่ 80899 ตามบันทึกข้อตกลงฉบับลงวันที่ 15 กรกฎาคม 2539 <b>คำถาม...ถ้าเป็นไปได้ตามข้อ 1. ท่านได้ระบุภาระจำยอมเฉพาะส่วนลงไปในโฉนดที่ขอรังวัดรวมโฉนดที่ดิน,แบ่งแยกในนามเดิมเมื่อ 20 เม.ย.2550 หรือไม่?</b></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">ข้อ 4. ถ้าไม่เป็นไปได้ตาม ข้อ 1. ข้อ 2. และข้อ 3. ข้างต้น<b> คำถาม...ปัจจุบันได้มีการเปลี่ยนแปลงในสารบัญจดทะเบียนโฉนดที่ดินเลขที่ 80902 หรือไม่?</b></span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">ข้อ 5. นาง<personname productid="ทับทิม อินทวงษ์" w:st="on">ทับทิม อินทวงษ์</personname> และนาย<personname productid="รณชัย ปัญญา" w:st="on">รณชัย ปัญญา</personname> ให้ปากคำกับพนักงานสอบสวนสถานีตำรวจภูธรอำเภอเมืองลำพูนไว้ว่า ได้เป็นผู้เก็บรักษาโฉนดที่ดินเลขที่ 80902 ไว้และไม่ยอมนำออกมาให้ผู้ถือกรรมสิทธิ์ร่วมคนอื่นๆที่ได้ร้องขอเพื่อเอาไปทำธุรกรรมตามสิทธิ์ที่พึงมีพึงได้ <b>คำถาม...ผู้ถือกรรมสิทธิ์ร่วมจะต้องทำอย่างไรจึงจะเรียกเอาโฉนดดังกล่าวมาได้?</b></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TH; mso-fareast-font-family: &quot;Times New Roman&quot;; mso-fareast-language: EN-US;">ข้อ 6. ขอขอบพระคุณอย่างสูงมา ณ ที่นี้ และหวังว่าท่านคงจะตอบคำถามต่างๆให้กระจ่างแจ้ง</span><br /><div></div><br /><span style="font-size: large;">คลิกอ่าน...&nbsp;</span><a href="http://thana-thanawut.blogspot.com/2010/12/blog-post.html"><span style="color: blue; font-size: large;">01 ถึง...ผู้เกี่ยวข้องทุกๆคน</span></a><br /><span style="font-size: large;">คลิกอ่าน...&nbsp;</span><a href="http://thana-thanawut.blogspot.com/2010/12/02_28.html"><span style="color: blue; font-size: large;">02 คำพิพากษา ฉบับเต็ม</span></a><br /><div></div><div></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /><br /><b><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">เรียน...ท่านอธิบดีกรมที่ดิน</span></b><b><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></b></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TH; mso-fareast-font-family: &quot;Times New Roman&quot;; mso-fareast-language: EN-US;">ลูกน้องของท่านคงถือคติ"ข้าราชการคือนายประชาชน" ท่านอธิบดีจะลองตอบแทนก็ได้นะครับ</span></div><br /><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TH; mso-fareast-font-family: &quot;Times New Roman&quot;; mso-fareast-language: EN-US;">สละเวลาดูละครเรื่องนี้ บางทีมันอาจจะกระตุ้นต่อมสำนึก...</span><br /><br /><br /><center><object height="385" width="480"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/3LpN6VpfgtY?fs=1&amp;hl=en_US"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/3LpN6VpfgtY?fs=1&amp;hl=en_US" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="385"></embed></object></center><br /><br /><b><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">เรียน...ท่านปลัดกระทรวงมหาดไทย</span></b><b><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></b><br /><div></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TH; mso-fareast-font-family: &quot;Times New Roman&quot;; mso-fareast-language: EN-US;">ท่านปลัดฯจะไม่ลองขยับๆกระตุ้นลูกน้องบ้าง?????</span></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_DsE9SM0aANg/TTPYrRzF4jI/AAAAAAAAADE/YQJauOONGyU/s1600/DSC004571.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="640" n4="true" src="http://2.bp.blogspot.com/_DsE9SM0aANg/TTPYrRzF4jI/AAAAAAAAADE/YQJauOONGyU/s640/DSC004571.jpg" width="545" /></a></div><br /><b><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">เรียน...ท่านเจ้าหน้าที่ ศูนย์ดำรงธรรม กระทรวงมหาดไทย โทร.02-221-1133 ขอบพระคุณครับ</span></b><b><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></b><br /><div></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_DsE9SM0aANg/TUqQAK4BqWI/AAAAAAAAAEU/QUh8HC69R5A/s1600/DSC004711.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="640" s5="true" src="http://4.bp.blogspot.com/_DsE9SM0aANg/TUqQAK4BqWI/AAAAAAAAAEU/QUh8HC69R5A/s640/DSC004711.jpg" width="446" /></a></div><br /><div></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_DsE9SM0aANg/TUovcNoPWvI/AAAAAAAAAEQ/2y_xD2b96Vs/s1600/qq01.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" s5="true" src="http://4.bp.blogspot.com/_DsE9SM0aANg/TUovcNoPWvI/AAAAAAAAAEQ/2y_xD2b96Vs/s1600/qq01.JPG" /></a></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"></div><b><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">เรียน...ท่านอธิบดีกรมที่ดิน ขอบพระคุณครับ</span></b><b><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></b><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4585512446647495253-5453235572318503253?l=thana-thanawut.blogspot.com' alt='' /></div>Thanahttp://www.blogger.com/profile/13630601634693273864noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4585512446647495253.post-74694578840821152132010-12-28T01:50:00.041+07:002011-02-09T19:28:15.321+07:00<span style="font-size: large;">คลิกอ่าน...&nbsp;</span><a href="http://thana-thanawut.blogspot.com/2010/12/blog-post.html"><span style="color: blue; font-size: large;">01 ถึง...ผู้เกี่ยวข้องทุกๆคน</span></a><br /><span style="font-size: large;">คลิกอ่าน...&nbsp;</span><a href="http://thana-thanawut.blogspot.com/2010/12/03.html"><span style="color: blue; font-size: large;">03 ถาม...เจ้าพนักงานที่ดินจังหวัดลำพูน</span></a><br /><br /><br /><center><iframe allowfullscreen="" class="youtube-player" frameborder="0" height="390" src="http://www.youtube.com/embed/sy0cQrqz0T8" title="YouTube video player" type="text/html" width="480"></iframe></center><br /><span style="font-family: Tahoma;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TH; mso-fareast-font-family: &quot;Times New Roman&quot;; mso-fareast-language: EN-US;"><b>ฝ่ายกฎหมาย ธนาคารอาคารสงเคราะห์ ข้อความนี้กรุณาอ่านให้เข้าใจ...ถ้าไม่เข้าใจให้อ่าน คำพิพากษาฉบับเต็ม ด้านล่าง</b></span></span><br /><br /><span style="font-family: Tahoma;"><span lang="TH" style="color: red; font-family: Tahoma; font-size: 14pt; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TH; mso-fareast-font-family: &quot;Times New Roman&quot;; mso-fareast-language: EN-US;"><strong>"ในการขอให้บังคับจำเลยทั้งห้ารื้อถอนต้นสักหรือสิ่งของออกจากที่ดินภาระจำยอมนั้น โจทก์ต้องยื่นคำขอให้ศาลมีคำสั่งตั้งเจ้าพนักงานบังคับคดีให้เป็นผู้ดำเนินการบังคับให้รื้อถอนหรือขนย้ายสิ่งของออกจากอสังหาริมทรัพย์ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 296 ทวิ, 296 ตรี และ 296 เบญจ"</strong></span></span><br /><br /><span style="font-family: Tahoma;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TH; mso-fareast-font-family: &quot;Times New Roman&quot;; mso-fareast-language: EN-US;"><b>ถามฝ่ายกฎหมาย ธนาคารอาคารสงเคราะห์...</b></span></span><br /><br /><span style="font-family: Tahoma;"><span lang="TH" style="color: red; font-family: Tahoma; font-size: 14pt; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TH; mso-fareast-font-family: &quot;Times New Roman&quot;; mso-fareast-language: EN-US;">* ชนะคดีแล้วทำไมไม่ทำตามขั้นตอนให้จบ?????</span></span><br /><span style="font-family: Tahoma;"><span lang="TH" style="color: red; font-family: Tahoma; font-size: 14pt; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TH; mso-fareast-font-family: &quot;Times New Roman&quot;; mso-fareast-language: EN-US;">* <span style="color: red;">ปล่อยให้ค้างคานับจากวันพิพากษามากว่า 2 ปีได้อย่างไร?????</span></span></span><br /><span style="font-family: Tahoma;"><span lang="TH" style="color: red; font-family: Tahoma; font-size: 14pt; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TH; mso-fareast-font-family: &quot;Times New Roman&quot;; mso-fareast-language: EN-US;">* ทำไมทอดทิ้ง</span></span><span style="font-family: Tahoma;"><span lang="TH" style="color: red; font-family: Tahoma; font-size: 14pt; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TH; mso-fareast-font-family: &quot;Times New Roman&quot;; mso-fareast-language: EN-US;">คนซื้อที่ดิน?????</span></span><br /><span style="font-family: Tahoma;"><span lang="TH" style="color: red; font-family: Tahoma; font-size: 14pt; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TH; mso-fareast-font-family: &quot;Times New Roman&quot;; mso-fareast-language: EN-US;">* ทุกวันนี้คนซื้อที่ดินยังไม่ได้ใช้ถนน ไม่มีน้ำประปากิน ไม่มีไฟฟ้าใช้</span></span><br /><br /><span style="font-family: Tahoma;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TH; mso-fareast-font-family: &quot;Times New Roman&quot;; mso-fareast-language: EN-US;"><strong>เรียน ท่านประธานกรรมการ หรือ ท่านกรรมการผู้จัดการ ธนาคารอาคารสงเคราะห์...</strong> กรุณาถามฝ่ายกฎหมายลูกน้องของท่าน ว่ารู้รักษาผลประโยชน์ของธนาคารฯและลูกค้าธนาคารฯมากน้อยแค่ไหน ก่อนจะฟ้องให้ลิ่วล้อโทร.ข่มขู่คนที่ไม่รู้เรื่องสารพัดสารพัน พอชนะคดี...ทำเฉย?????<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_DsE9SM0aANg/TUosx7dtrGI/AAAAAAAAAEI/J7ydoJw_V2w/s1600/qq02.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" s5="true" src="http://2.bp.blogspot.com/_DsE9SM0aANg/TUosx7dtrGI/AAAAAAAAAEI/J7ydoJw_V2w/s1600/qq02.JPG" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_DsE9SM0aANg/TUos6HSAUvI/AAAAAAAAAEM/8X4CKPUE_wc/s1600/qq03.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" s5="true" src="http://1.bp.blogspot.com/_DsE9SM0aANg/TUos6HSAUvI/AAAAAAAAAEM/8X4CKPUE_wc/s1600/qq03.JPG" /></a></div><br /><b><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">เรียน...ท่านปลัดกระทรวงการคลัง</span></b><b><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></b><br /><div></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TH; mso-fareast-font-family: &quot;Times New Roman&quot;; mso-fareast-language: EN-US;">ท่านปลัดฯจะไม่ลองขยับๆกระตุ้นลูกน้องบ้าง?????</span></div><br /><center><object height="385" width="480"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/3LpN6VpfgtY?fs=1&amp;hl=en_US"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/3LpN6VpfgtY?fs=1&amp;hl=en_US" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="385"></embed></object></center><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_DsE9SM0aANg/TVD85ZTerQI/AAAAAAAAAEc/aFVY1AlNYGY/s1600/DSC004751.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" h5="true" height="788" src="http://3.bp.blogspot.com/_DsE9SM0aANg/TVD85ZTerQI/AAAAAAAAAEc/aFVY1AlNYGY/s640/DSC004751.jpg" width="500" /></a></div><br />* * * * * * * * * *</span></span><br /><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><span style="font-family: Tahoma;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TH; mso-fareast-font-family: &quot;Times New Roman&quot;; mso-fareast-language: EN-US;"><br /><span style="font-family: Tahoma;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TH; mso-fareast-font-family: &quot;Times New Roman&quot;; mso-fareast-language: EN-US;"><b>ขอร้องละครับ...</b><br /><br />กรุณาอย่าแสดงความคิดเห็นที่ไร้สาระในบล็อกนี้<br /><br />ใครจะหลอกใคร เอาพระเก๊พระปลอมมาแหกตาใคร ก็เป็นเรื่องส่วนตัวเป็นความประพฤติของคนๆนั้น ไม่เกี่ยวกับบล็อกนี้<br /><br />กรุณาไปแสดงความคิดเห็นในบล็อกที่เกี่ยวข้องกับวงการพระเครื่องโดยตรง<br /><br />จุดประสงค์ที่เปิดใช้บล็อกนี้ ต้องการให้ทุกๆคนทุกๆฝ่ายที่เกี่ยวข้อง ลดทิฐิลงมาแล้วหันหน้าปรึกษาหารือกันหาเพื่อทางออกที่ดีต่อไป...<br /><br />โดยเฉพาะต้องการที่สุดคือ คำแนะนำแสดงความคิดเห็นจากท่านผู้รู้ท่านผู้มีประสบการณ์และท่านผู้ชำนาญด้านกฎหมายครับ<br /><br />แรกเริ่มแต่เดิมที มรดกบาปอันนี้มันยุ่งเหยิงกันมาตั้งแต่รุ่นเจ้ามรดก ตั้งแต่ พ.ศ.2505 เรื่อยมาจนเจ้ามรดกจากไป<br /><br />มรดกบาปอันนี้ก้าวมาถึงรุ่นลูก เริ่มตั้งแต่ พ.ศ.2521 ก็เริ่มยุ่งเหยิงอีก พี่สาวคนโตประกาศไม่ยุ่งเกี่ยว น้องสาวคนรองในฐานะผจก.มรดกจึงให้น้องชายคนสุดท้องย้ายไปรับแปลงด้านตะวันออกที่สันป่ายางซอย1ซึ่งเป็นบ้านของตนเอง<br /><br />ให้น้องชายคนที่สองไปรับแปลงด้านตะวันตกที่สันป่ายางซอย1ซึ่งเป็นบ้านหลังแรกของพ่อผมคือน้องชายคนรอง โดยเว้นที่ด้านหลังไม่กี่ตรว."หื้อบ่าเนาปลูกบ้านอยู่ต๋อนเฒ่า" และให้พ่อผมไปรับแปลงเจ้าปัญหานี้ร่วมกับตนเอง<br /><br />และในที่สุดก็ตกลงกันได้โดยพ่อผมและน้องสาวคนรองคือป้าทิมได้ตกลงให้ทำถนนหน้ากว้าง 6 เมตร ผ่ากลางตลอดแนวที่ดิน<br /><br />โดยเฉือนที่ดินทางด้านขวา กว้าง 3 เมตรตลอดแนว ซึ่งเป็นเนื้อที่ 372 7/10 ตารางวา<br /><br />เฉือนที่ดินทางด้านซ้าย กว้าง 3 เมตรตลอดแนว ซึ่งเป็นเนื้อที่ 372 7/10 ตารางวาเช่นกัน<br /><br />รวมเป็นเนื้อที่ถนนหน้ากว้าง 6 เมตรทั้งหมด 1 ไร่ 3 งาน 45 4/10 ตารางวา แล้วออกเป็นโฉนดที่ดินเลขที่ 80902<br /><br />ต่อมาฝ่ายซ้ายจากโลกนี้ไป และฝ่ายขวาความชราความสูงวัยมาเยือนความทรงจำก็ลบเลือนตามไปด้วย รณชัยลูกชายคนรองจึงเป็นตัวแทน เพราะนิรุทธ์ลูกชายคนโตอยู่ที่อเมริกาโน่น<br /><br />มรดกบาปอันนี้ก้าวมาถึงรุ่นหลาน ก็เริ่มยุ่งเหยิงขึ้นมาอีกครั้ง (อ่านรายละเอียด...คำพิพากษา...ด้านล่างบทความ)<br /><br />ที่ทางมีถนนเข้าออกได้อยู่ดีๆก็ลุกขึ้นมาทำให้มันเป็นที่ตาบอดเสียยังงั้นแหละ...<br /><br />ตัวละครที่ขัดแย้งกันเริ่มต้นมี 2-3 ตระกูล ปัจจุบันเพิ่มขึ้นมาหลายเท่าทวีคูณ หลายตระกูลร้อยพ่อพันแม่<br /><br />ก็ขนาด 2-3 ตระกูลยังวุ่นวายขนาดนี้ แล้วนับวันยิ่งมากตระกูลเข้าไปอีก มันจะยุ่งเหยิงกันขนาดไหน?????<br /><br />ทั้งฝ่ายซ้ายฝ่ายขวาอายุเข้าวัยชรา 50-60 กว่าๆกันทุกคน ใกล้ๆจะจากโลกนี้ไปแล้ว<br /><br />และแล้วมรดกบาปอันนี้ก็คงไม่พ้นก้าวมาถึงรุ่นเหลน...<br /><br />อนาคตทายได้เลย ได้เห็นเลือดตกยางออกกันแน่ๆ<br /><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_DsE9SM0aANg/TSlyom6g4BI/AAAAAAAAACY/PRrfqFOPUg0/s1600/DSC00048500.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" n4="true" src="http://4.bp.blogspot.com/_DsE9SM0aANg/TSlyom6g4BI/AAAAAAAAACY/PRrfqFOPUg0/s1600/DSC00048500.jpg" /></a><br />ก็เพราะเหตุนี้แหละ จึงต้องเปิดใช้บล็อกนี้ขึ้นมา เพื่อต้องการและหาทางที่จะกำจัดเสียให้ยุติสิ้นสุดลงไปในรุ่นนี้ซึ่งเป็นรุ่นหลาน<br /><br />และอื่นใดต้องการบันทึกไว้เป็นหลักฐานให้ลูกหลานในตระกูล"อินทวงษ์"และสาธุชนคนทั่วไปได้อ่านได้ศึกษาไว้ประดับสติปัญญาพิจารณาดูว่าอะไรควรอะไรไม่ควรอะไรถูกอะไรผิด และความสำนึกรับผิดชอบชั่วดีในบาปบุญคุณโทษของทุกๆคนทุกๆฝ่าย...<br /><br />ณ วันนี้เวลานี้...หวังเพียงแค่ต้องการให้ ทุกๆคนทุกๆฝ่ายที่เกี่ยวข้อง ลดทิฐิลงมาแล้วหันหน้าปรึกษาหารือกันเพื่อหาทางออกที่ดีต่อไป...</span></span></span></span><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_DsE9SM0aANg/TRAUnk1L2tI/AAAAAAAAAA8/MY-y7wYVEUI/s1600/DSC003977.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="1000" n4="true" src="http://3.bp.blogspot.com/_DsE9SM0aANg/TRAUnk1L2tI/AAAAAAAAAA8/MY-y7wYVEUI/s640/DSC003977.jpg" width="640" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_DsE9SM0aANg/TRAU4Au_r7I/AAAAAAAAABA/DPB37mt9NyU/s1600/DSC003988.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="1000" n4="true" src="http://1.bp.blogspot.com/_DsE9SM0aANg/TRAU4Au_r7I/AAAAAAAAABA/DPB37mt9NyU/s640/DSC003988.jpg" width="640" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_DsE9SM0aANg/TRAVAAdSPYI/AAAAAAAAABE/0HVI52TkbKk/s1600/DSC003999.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="1000" n4="true" src="http://2.bp.blogspot.com/_DsE9SM0aANg/TRAVAAdSPYI/AAAAAAAAABE/0HVI52TkbKk/s640/DSC003999.jpg" width="640" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_DsE9SM0aANg/TRAVHaiJzkI/AAAAAAAAABI/HxF_cEpEV0E/s1600/DSC004000.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="1000" n4="true" src="http://1.bp.blogspot.com/_DsE9SM0aANg/TRAVHaiJzkI/AAAAAAAAABI/HxF_cEpEV0E/s640/DSC004000.jpg" width="640" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_DsE9SM0aANg/TRAVNP_CpFI/AAAAAAAAABM/sSrg6iTnKtE/s1600/DSC004011.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="1000" n4="true" src="http://3.bp.blogspot.com/_DsE9SM0aANg/TRAVNP_CpFI/AAAAAAAAABM/sSrg6iTnKtE/s640/DSC004011.jpg" width="640" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_DsE9SM0aANg/TRAVR38H6XI/AAAAAAAAABQ/EUIPR0ph7bs/s1600/DSC004022.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="1000" n4="true" src="http://1.bp.blogspot.com/_DsE9SM0aANg/TRAVR38H6XI/AAAAAAAAABQ/EUIPR0ph7bs/s640/DSC004022.jpg" width="640" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_DsE9SM0aANg/TRAVW_HfHjI/AAAAAAAAABU/tuRVMpsfx5k/s1600/DSC004033.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="1000" n4="true" src="http://4.bp.blogspot.com/_DsE9SM0aANg/TRAVW_HfHjI/AAAAAAAAABU/tuRVMpsfx5k/s640/DSC004033.jpg" width="640" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_DsE9SM0aANg/TRAVbTtdpRI/AAAAAAAAABY/3KLJEckgLI4/s1600/DSC004044.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="1000" n4="true" src="http://4.bp.blogspot.com/_DsE9SM0aANg/TRAVbTtdpRI/AAAAAAAAABY/3KLJEckgLI4/s640/DSC004044.jpg" width="640" /></a></div><div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;"></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4585512446647495253-7469457884082115213?l=thana-thanawut.blogspot.com' alt='' /></div>Thanahttp://www.blogger.com/profile/13630601634693273864noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-4585512446647495253.post-31086194700654499062010-12-17T19:08:00.065+07:002011-01-25T18:00:21.730+07:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_DsE9SM0aANg/TQwyaCBGnWI/AAAAAAAAAAg/hJWD_Jp5Sv4/s1600/DSC00386666.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" n4="true" src="http://3.bp.blogspot.com/_DsE9SM0aANg/TQwyaCBGnWI/AAAAAAAAAAg/hJWD_Jp5Sv4/s1600/DSC00386666.jpg" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_DsE9SM0aANg/TQwymLbr5VI/AAAAAAAAAAk/KtD5HlzOCaY/s1600/DSC00385555.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" n4="true" src="http://4.bp.blogspot.com/_DsE9SM0aANg/TQwymLbr5VI/AAAAAAAAAAk/KtD5HlzOCaY/s1600/DSC00385555.jpg" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_DsE9SM0aANg/TQwytlkGKqI/AAAAAAAAAAo/A0aC1fjQe1w/s1600/DSC00394444.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" n4="true" src="http://4.bp.blogspot.com/_DsE9SM0aANg/TQwytlkGKqI/AAAAAAAAAAo/A0aC1fjQe1w/s1600/DSC00394444.jpg" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_DsE9SM0aANg/TRlI1EMhgXI/AAAAAAAAABg/HLM7lmlknfw/s1600/DSC000331.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" n4="true" src="http://1.bp.blogspot.com/_DsE9SM0aANg/TRlI1EMhgXI/AAAAAAAAABg/HLM7lmlknfw/s1600/DSC000331.jpg" /></a></div><br /><span style="font-size: large;">17 ธันวาคม 2553</span><br /><br /><span style="font-size: large;">กราบเท้าคุณป้าทับทิมที่เคารพอย่างสูง</span><br /><br /><span style="font-size: large;">นับจากนี้ก็เหลือเพียงป้าทิม-ผม-ไตรรัตน์-นงนุชเท่านั้น และอีกไม่นานก็ต้องอำลาจากกันไปชั่วนิตย์นิรันดร์</span><br /><br /><span style="font-size: large;">แต่ก่อนจากเมื่อเรายังมีลมหายใจกันอยู่ เรื่องที่มันค้างๆคาๆคารา-คาซังซึ่งมันจะเป็นผลต่อเนื่องกันไปจนถึงรุ่นลูกๆหลานๆเหลนๆโน่น</span><br /><br /><span style="font-size: large;">เรามาแก้ไขทำให้มันกระจ่างแจ้งกันเถอะครับ อย่าทิ้งมรดกบาปอันนี้ตกทอดถึงลูกๆหลานๆเหลนๆรุ่นต่อๆไปให้ต้องมาทะเลาะกันอีกเลย</span><br /><br /><span style="font-size: large;">เรื่องในอดีตที่ผ่านมาที่ผมเคยกล่าววาจาล่วงเกินป้าทิมไป ผมขอกราบแทบเท้าขอขมาป้าทิมมา ณ โอกาสนี้อีกครั้ง (เมื่อปลายเดือนพฤศจิกายนที่ผ่านมาผมก็ได้กราบแทบเท้าขอขมาป้าทิมไปแล้วที่หน้าบ้านนงนุช ปะหน้ากันป้าทิมทักว่า"บ่าเนากา..."แล้วตามด้วย"อื่อ...บ่ารินบ่าวอก หน้ามึงเหมือนป่อมึงบ่าดอกบ่าดาย..."แล้วตบหัวผมเบาๆ)<br /><br />ก็ขอให้ป้าทิมอโหสิกรรมหลานที่ปากไม่ดีคนนี้ด้วยครับ เพราะถึงอย่างไรป้าทิมก็รักเอ็นดูผมมาตลอดเคยเลี้ยงผมมาให้กินข้าวกินน้ำกินขนมมาตั้งแต่เด็กๆ ซึ่งบุญคุณนี้ใหญ่หลวงนักยากที่ผมจะทดแทนคุณได้หมด</span><br /><br /><span style="font-size: large;">สุดท้ายนี้ก็ขออาราธนาคุณพระศรีรัตนตรัยและสิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลายในสากลโลกนี้ จงดลบันดาลให้ป้าทิมมีสุขภาพที่แข็งแรงเป็นร่มโพธิ์ร่มไทรเป็นที่พึ่งแก่ลูกหลานสืบต่อไปนานเท่านาน เทอญ</span><br /><br /><span style="font-size: large;">ปล. ถึง ป้าทิมนางทับทิม อินทวงษ์ และ นายรณชัย ปัญญา<br /><br />เมื่อได้รังวัด รวมโฉนดที่ดิน,แบ่งแยกในนามเดิม ไปแล้วตั้งแต่ปี 2550 โฉนดที่ดินเลขที่ 80902 ซึ่งมีผมและน้องๆถือกรรมสิทธิ์ร่วม ก็ไม่มีประโยชน์อันใดที่ป้าทิมและนายรณชัยจะเก็บรักษาไว้อีกต่อไป<br /><br />ด้วยข้อความนี้ถึงป้าทิมนางทับทิม อินทวงษ์ และนายรณชัย ปัญญา ที่ให้ปากคำกับพนักงานสอบสวนสถานีตำรวจภูธรอำเภอเมืองลำพูนไว้ว่า ได้เป็นผู้เก็บรักษาโฉนดที่ดินเลขที่ 80902 ไว้ กรุณาคืนโฉนดที่ดินเลขที่ 80902 ให้ผู้ถือกรรมสิทธิ์ร่วมคือผมนายธนวุฒิ ดุษฎีปัญจพร และน้องๆคือนายไตรรัตน์ อินทวงศ์, นางนงนุช แกสเซอร์ ด้วย ทั้งนี้เริ่มตั้งแต่วันที่ 17 ธันวาคม 2553 เป็นต้นไป<br /><br />จึงแจ้งมาให้รับทราบ</span><br /><br /><br /><center><a href="http://3.bp.blogspot.com/_DsE9SM0aANg/TQtYv6yKvlI/AAAAAAAAAAU/mth7cyO9Un0/s1600/DSC003833.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="556" n4="true" src="http://3.bp.blogspot.com/_DsE9SM0aANg/TQtYv6yKvlI/AAAAAAAAAAU/mth7cyO9Un0/s640/DSC003833.jpg" width="640" /></a></center><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_DsE9SM0aANg/TQtZKfZXRNI/AAAAAAAAAAY/h5b4gK9MSoI/s1600/DSC003811.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="275" n4="true" src="http://3.bp.blogspot.com/_DsE9SM0aANg/TQtZKfZXRNI/AAAAAAAAAAY/h5b4gK9MSoI/s640/DSC003811.jpg" width="640" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_DsE9SM0aANg/TQtZSLmUZ7I/AAAAAAAAAAc/6UmJQqHpz0A/s1600/DSC003822.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="489" n4="true" src="http://1.bp.blogspot.com/_DsE9SM0aANg/TQtZSLmUZ7I/AAAAAAAAAAc/6UmJQqHpz0A/s640/DSC003822.jpg" width="640" /></a></div><div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /><span style="font-size: large;">คลิกอ่าน...&nbsp;</span><a href="http://thana-thanawut.blogspot.com/2010/12/02_28.html"><span style="color: blue; font-size: large;">02 คำพิพากษา ฉบับเต็ม</span></a><br /><br /><div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_DsE9SM0aANg/TQtWSocD2nI/AAAAAAAAAAM/bmcsZ4dXt0g/s1600/1.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="640" n4="true" src="http://1.bp.blogspot.com/_DsE9SM0aANg/TQtWSocD2nI/AAAAAAAAAAM/bmcsZ4dXt0g/s640/1.JPG" width="600" /></a></div><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><br /></div><br /><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TH; mso-fareast-font-family: &quot;Times New Roman&quot;; mso-fareast-language: EN-US;">พบกันครึ่งทาง...เปลี่ยนเป็นแบบนี้ (ถนนหน้ากว้าง 3 เมตร)</span><br /><br /><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TH; mso-fareast-font-family: &quot;Times New Roman&quot;; mso-fareast-language: EN-US;">ตั้งชื่อมงคลให้เป็นอนุสรณ์..."ถนนเนาวรัตน์ทับทิม"</span></div><br /><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_DsE9SM0aANg/TQtWhHx7eyI/AAAAAAAAAAQ/-eHuyIEqrtM/s1600/2.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="523" n4="true" src="http://2.bp.blogspot.com/_DsE9SM0aANg/TQtWhHx7eyI/AAAAAAAAAAQ/-eHuyIEqrtM/s640/2.JPG" width="640" /></a></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span>&nbsp; <br /><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">ดูแผนผังแล้วใครๆก็มองออก...</span><span style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">ว่า... กำลังคิดอะไร ทำอะไร และ ต้องการอะไร?????</span><br /><br /><span style="font-family: Tahoma;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TH; mso-fareast-font-family: &quot;Times New Roman&quot;; mso-fareast-language: EN-US;">หยุดเถอะ...เลิกเถอะ...อายชาวบ้านเค้า...</span></span><br /><br /><span style="font-family: Tahoma;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TH; mso-fareast-font-family: &quot;Times New Roman&quot;; mso-fareast-language: EN-US;">แล้วอีกอย่างเวรกรรมมันมีจริงนะน้องเอ๋ย...ลูกหลานเอ๋ย...</span></span><br /><br /><span style="font-family: Tahoma;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TH; mso-fareast-font-family: &quot;Times New Roman&quot;; mso-fareast-language: EN-US;">คนที่ปิดถนนไม่ให้คนใช้ผ่านเข้าออก ก่อนจะตายมันทรมานจริงๆ อึดอัดหายใจไม่ออก แต่ก็ไม่ตายสักที ต้องแบกสังขารทรมานทรกรรมอยู่เป็นปีๆ จึงจะตายพ้นเวรพ้นกรรมไปได้</span></span><br /><br /><span style="font-family: Tahoma;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TH; mso-fareast-font-family: &quot;Times New Roman&quot;; mso-fareast-language: EN-US;">ตระกูล "อินทวงษ์" เป็นตระกูลใหญ่</span></span><br /><br /><span style="font-family: Tahoma;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TH; mso-fareast-font-family: &quot;Times New Roman&quot;; mso-fareast-language: EN-US;">จะคิดอะไรทำอะไร...ให้นึกถึงบรรพบุรุษของเราบ้าง</span></span><br /><br /><span style="font-family: Tahoma;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TH; mso-fareast-font-family: &quot;Times New Roman&quot;; mso-fareast-language: EN-US;">ตามที่เสนอมา ได้รับประโยชน์ทั่วถึงกันทุกฝ่าย</span></span><br /><br /><span style="font-family: Tahoma;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TH; mso-fareast-font-family: &quot;Times New Roman&quot;; mso-fareast-language: EN-US;">นงนุชได้ที่คืนไม่ต้องมีใครผ่านและมีทางเข้า-ออก 3 ทาง</span></span><br /><br /><span style="font-family: Tahoma;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TH; mso-fareast-font-family: &quot;Times New Roman&quot;; mso-fareast-language: EN-US;">ป้าทิมเสียที่นิดหน่อยแต่ก็ได้ที่คืนทั้งหมดไม่ต้องตกอยู่ในบังคับภาระจำยอมอีกต่อไป</span></span><br /><br /><span lang="TH" style="font-family: Tahoma;"><span style="font-size: large;"><strong>หรือใครมีความคิดที่ดีกว่านี้ก็ว่ามา</strong></span></span><br /><br /><span lang="TH" style="color: #333333; font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">โดยเฉพาะ...</span><span style="color: #333333; font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"></span></div><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"><div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="TH" style="color: #333333; font-family: Tahoma; font-size: 14pt;">ป้าทิมหรือรณชัยหรือนิรุทธ์</span><span style="color: #333333; font-family: Tahoma; font-size: 14pt;"><br /><span lang="TH">นงนุช</span><br /><span lang="TH">อังเดร</span><br /><span lang="TH">คนที่ซื้อจากธนาคาร</span><br /><span lang="TH">ลุงนพ</span><br /><span lang="TH">จำรัส</span><br /><span lang="TH">แมว</span></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><span style="font-family: Tahoma;"><span lang="TH" style="font-family: Tahoma; font-size: 14pt; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TH; mso-fareast-font-family: &quot;Times New Roman&quot;; mso-fareast-language: EN-US;"><br /><span style="font-size: large;">คลิกอ่าน...&nbsp;</span><a href="http://thana-thanawut.blogspot.com/2010/12/02_28.html"><span style="color: blue; font-size: large;">02 คำพิพากษา ฉบับเต็ม</span></a><br /><span style="font-size: large;">คลิกอ่าน...&nbsp;</span><a href="http://thana-thanawut.blogspot.com/2010/12/03.html"><span style="color: blue; font-size: large;">03 ถาม...เจ้าพนักงานที่ดินจังหวัดลำพูน</span></a><br /><br /><span lang="TH" style="color: #222222; font-family: Tahoma; font-size: 14pt; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TH; mso-fareast-font-family: &quot;Times New Roman&quot;; mso-fareast-language: EN-US;">ร่วมแสดงความคิดเห็น ให้ทำตามนี้...</span><span style="color: #222222; font-family: Tahoma; font-size: 14pt; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: TH; mso-fareast-font-family: &quot;Times New Roman&quot;; mso-fareast-language: EN-US;"><br />1. <span lang="TH">คลิก แสดงความคิดเห็น ด้านล่างบทความนี้</span><br />2. <span lang="TH">ถ้าตัวอักขระไม่ปรากฏให้ปิดแล้วเปิดใหม่</span><br />3. <span lang="TH">พิมพ์ ฝากความคิดเห็นของคุณ</span><br />4. <span lang="TH">ให้ระบุชื่อต่อท้ายข้อความ จะได้รู้ว่าเป็นใคร?</span><br />5. <span lang="TH">พิมพ์อักขระที่คุณเห็นในภาพด้านบน</span><br />6. <span lang="TH">คลิก ไม่ระบุชื่อ</span><br />7. <span lang="TH">คลิก เผยแพร่ความคิดเห็นของคุณ</span></span></span></span></div></div><br /><div class="MsoNormal" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt;"></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4585512446647495253-3108619470065449906?l=thana-thanawut.blogspot.com' alt='' /></div>Thanahttp://www.blogger.com/profile/13630601634693273864noreply@blogger.com